Аз таби рашки ту хуршеди ҳилолӣ шуда аст

از تب رشک تو خورشید هلالی شده است

Тӯбо аз ғайрати сарви ту хилолӣ шуда аст

طوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است

( хӯни мо гарчи ҳаромаст чу май , хӯрдан он

(خون ما گرچه حرام است چو می، خوردن آن

Пеши ин сангдилони оби ҳалолӣ шудааст )

پیش این سنگدلان آب حلالی شده است)

Офтоби суханаши гирд ҷаҳон ме гардад

آفتاب سخنش گرد جهان می گردد

Ҳар ки зи андешаи борӣки ҳилолӣ шуда аст

هر که ز اندیشه باریک هلالی شده است

( мухтасар кун суханамро ба шикархандаи лутф

(مختصر کن سخنم را به شکرخنده لطف

Ки чароғ гилаам фитнаи болӣ шудааст ( кзо ) )

که چراغ گله ام فتنه بالی شده است (کذا))

( хатарам чанд чу тоўс буд аз пару бол ?

(خطرم چند چو طاوس بود از پر و بال؟

Бар ман ин нуктаи рангин чаҳ ваболӣ шудааст )

بر من این نکته رنگین چه وبالی شده است)

Бар тани боди сабои перҳани Юсуфи Миср

بر تن باد صبا پیرهن یوسف مصر

Аз таби рашки ту фонӯси хаёлӣ шуда аст

از تب رشک تو فانوس خیالی شده است

( дили осӯдаи ?ут аз ҳол ба ҳоле гардад

(دل آسوده ات از حال به حالی گردد

Гар бадонеи ту ки соиб ба чаҳ ҳоле шудааст )

گر بدانی تو که صائب به چه حالی شده است)