Хорхорӣ ки зи рафтори ту дар дил монда аст

خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده است

Хас ва хорӣаст ки аз мавҷ ба соҳил монда аст

خس و خاری است که از موج به ساحل مانده است

Асарӣ каз ман беном ва нишон ҳаст ва баҷост

اثری کز من بی نام و نشان هست و بجاست

Гул хӯнӣаст ки бар домани қотил монда аст

گل خونی است که بر دامن قاتل مانده است

Нест як дил ки дар ӯ гавҳари инсоф буд

نیست یک دل که در او گوهر انصاف بود

Садафӣ чанд дарин домани соҳил монда аст

صدفی چند درین دامن ساحل مانده است

Манзили давр ба ғайрат фиканд раҳрав ро

منزل دور به غیرت فکند رهرو را

Дили зи наздикӣ роҳаст ки коҳил монда аст

دل ز نزدیکی راه است که کاهل مانده است

Хушки мағзони гуҳар аз баҳр ба соҳили бурданд

خشک مغزان گهر از بحر به ساحل بردند

Киштии мост ки дар домани соҳил монда аст

کشتی ماست که در دامن ساحل مانده است

Чист хишту гули фонӣ ки бар он такя кунанд

چیست خشت و گل فانی که بر آن تکیه کنند

Асар онаст ки аз мардуми комил монда аст

اثر آن است که از مردم کامل مانده است

Рустаи гаштанди зи зиндони ҷаҳони як ҷиҳатон

رسته گشتند ز زندان جهان یک جهتان

Муҳраи мост ки дар шшдри ботил монда аст

مهره ماست که در ششدر باطل مانده است