Шаҳд дар хонаи пари равзани занбӯр яке аст

شهد در خانه پر روزن زنبور یکی است

Шамъ ҳар чанд ки бисёр буд , нур яке аст

شمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است

Ғунчаи беҳудаи сарангушт нигорин карда аст

غنچه بیهوده سرانگشت نگارین کرده است

Нохуни он кас ки занад бар дили носур яке аст

ناخن آن کس که زند بر دل ناسور یکی است

Дар муҳӣтӣ ки зи дили нақши ду олам шавед

در محیطی که ز دل نقش دو عالم شوید

Он ки аз сафҳа хотир нашавад давр яке аст

آن که از صفحه خاطر نشود دور یکی است

Сафар аз хеш чу кардӣ , ҳамаи ҷо миъроҷ аст

سفر از خویش چو کردی، همه جا معراج است

Минбару дор , бар ҳолати Мансур яке аст

منبر و دار، بر حالت منصور یکی است

То ба дарё нарасад сайл , наме оромад

تا به دریا نرسد سیل، نمی آرامد

Пеши мо хонаи вайронау маъмур яке аст

پیش ما خانه ویرانه و معمور یکی است

Улфати оҳӯии ваҳшии гиреҳӣ бар бодаст

الفت آهوی وحشی گرهی بر بادست

Шӯхи чашмӣ ки нагардад зи назари давр яке аст

شوخ چشمی که نگردد ز نظر دور یکی است

Абр раҳмат накунад фарқи гулу хор аз ҳам

ابر رحمت نکند فرق گل و خار از هم

Иззати масти дарин маҷлису мастур яке аст

عزت مست درین مجلس و مستور یکی است

Ишқ борӣаст ки дар пила бардоштанаш

عشق باری است که در پله برداشتنش

Камари тоқати кӯҳу камари мӯр яке аст

کمر طاقت کوه و کمر مور یکی است

Хок гардид ва нашуд чеҳрааш аз май глФом

خاک گردید و نشد چهره اش از می گلفام

Толеъи ҷоми ману косаи тнбўр яке аст

طالع جام من و کاسه طنبور یکی است

Ғараз аз зарф агар хӯрдан обасту таом

غرض از ظرف اگر خوردن آب است و طعام

Косаи чубини ману косаи фағфур яке аст

کاسه چوبین من و کاسه فغفور یکی است

Сухан онаст каз ӯ зиндаи дилӣ гарм шавад

سخن آن است کز او زنده دلی گرم شود

Лаби афсурдаи баёнону лаби гӯр яке аст

لب افسرده بیانان و لب گور یکی است

Бебасират чаҳ шиносади сухани соибро ?

بی بصیرت چه شناسد سخن صائب را؟

Талху ширин ба мазоқи дили ранҷур яке аст

تلخ و شیرین به مذاق دل رنجور یکی است