Ғӯта дар хӯн занад он чашм ки дидан донист

غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانست

Ризқ дандон шавад он лаб ки макидан донист

رزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست

Пӯст бар пайкари худ чок занад ҳамчуи анор

پوست بر پیکر خود چاک زند همچو انار

Хӯн ҳар сӯхтаи ҷонӣ ки чакидан донист

خون هر سوخته جانی که چکیدن دانست

Сояи сунбули фирдавс бар ӯ занҷираст

سایه سنبل فردوس بر او زنجیرست

Даст ҳар кас ки сар зулф кашӣдан донист

دست هر کس که سر زلف کشیدن دانست

Лаби кавсар ба мазоқаши дами шамшер буд

لب کوثر به مذاقش دم شمشیر بود

Май парастӣ ки лаб ҷом макидан донист

می پرستی که لب جام مکیدن دانست

Накушояд дилаш аз сайри хиёбони биҳишт

نگشاید دلش از سیر خیابان بهشت

Ҳар ки дар кӯчаи он зулф давидан донист

هر که در کوچه آن زلف دویدن دانست

Натавон дошт ба занҷири зи мижгон ӯ ро

نتوان داشت به زنجیر ز مژگان او را

Тифли ашкӣ ки ба рухсор давидан донист

طفل اشکی که به رخسار دویدن دانست

Ба пар коҳ нагирад сухани носеҳ ро

به پر کاه نگیرد سخن ناصح را

Чун шарари дида ҳар кас ки паридан донист

چون شرر دیده هر کس که پریدن دانست

Гӯ ба заҳр об диҳад теғи забонро душман

گو به زهر آب دهد تیغ زبان را دشمن

Гӯши мо чошнии талх шунидан донист

گوش ما چاشنی تلخ شنیدن دانست

Чун нашавед даҳан аз чошнии шер ба хӯн ?

چون نشوید دهن از چاشنی شیر به خون؟

Тифли мо лиззат ангушт макидан донист

طفل ما لذت انگشت مکیدن دانست

Партави шамъи ту то пардаи фонӯси шикофт

پرتو شمع تو تا پرده فانوس شکافت

Субҳи маҳшари равиши ҷома дарин донист

صبح محشر روش جامه درین دانست

Ғӯр кун дар сухани соибу кайфияти байн

غور کن در سخن صائب و کیفیت بین

Натавон ншأаҳ майро ба чашедан донист

نتوان نشأه می را به چشیدن دانست