Теғи абрӯии турои ҷавҳар чин ме боист

تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایست

Рақами ноз бар он лавҳ ҷабин ме боист

رقم ناز بر آن لوح جبین می بایست

Аз гулистони ту ҳар хор чаро гул чӣанд ?

از گلستان تو هر خار چرا گل چیند؟

Шуълаи хуии ту раънотар азин ме боист

شعله خوی تو رعناتر ازین می بایست

Чанд густохи рикоб ту бабўсанд ағёр ?

چند گستاخ رکاب تو ببوسند اغیار؟

Қуфлу бандӣ ба дар хона зин ме боист

قفل و بندی به در خانه زین می بایست

То ҳаваси дасти наёбад ба шукри дуздӣдан

تا هوس دست نیابد به شکر دزدیدن

Гирди лаъли ту ҳисорӣ чу нигин ме боист

گرد لعل تو حصاری چو نگین می بایست

Дар бағал ҷой диҳад сарви сифати фохта ро

در بغل جای دهد سرو صفت فاخته را

Қади раънои ту саркаштар азин ме боист

قد رعنای تو سرکش تر ازین می بایست

То дами хат ки дами бозпасин ҳасан аст

تا دم خط که دم بازپسین حسن است

Ғунчаи боғи ҳаё , чин ба ҷабин ме боист

غنچه باغ حیا، چین به جبین می بایست

Чашм бар серума сияҳ кардӣ ва рафт оби ҳаё

چشم بر سرمه سیه کردی و رفت آب حیا

Наргиси шӯхи турои доғ чунин ме боист

نرگس شوخ ترا داغ چنین می بایست

Ҳамаи асбоби ҷамоли ту ба ҷой хеш аст

همه اسباب جمال تو به جای خویش است

Бӯса дар кунҷи лабат гӯша нишин ме боист

بوسه در کنج لبت گوشه نشین می بایست

Булҳавас кард ватан бар сари кӯяши охир

بوالهوس کرد وطن بر سر کویش آخر

Соиб аз баҳри ҷилои ту ҳамин ме боист

صائب از بهر جلای تو همین می بایست