Шодӣ ҳар ки зиёдаст зи ғам , комил нест

شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیست

Ҳар киро харҷи з дахласт фузун , оқил нест

هر که را خرج ز دخل است فزون، عاقل نیست

Дили гардун мутаъассир нашуд аз гиряи мо

دل گردون متأثر نشد از گریه ما

Гунаҳи тухм чаҳ бошад чу замин қобил нест ?

گنه تخم چه باشد چو زمین قابل نیست؟

Ошиқ онаст ки сар бар қадами дор наад

عاشق آن است که سر بر قدم دار نهد

Мива то дар гарави шох буд комил нест

میوه تا در گرو شاخ بود کامل نیست

Толеъи ҳалқаи зулфи ту кабобам дорад

طالع حلقه زلف تو کبابم دارد

Каз тамошои ту як чашм задан ғофил нест

کز تماشای تو یک چشم زدن غافل نیست

Риштаи нисбат бепоу сарон ҳамтоб аст

رشته نسبت بی پا و سران همتاب است

Гиреҳӣ нест ба зулфаш ки маро дар дил нест

گرهی نیست به زلفش که مرا در دل نیست

Сайл вайронаам , ором намедонам чист

سیل ویرانه ام، آرام نمی دانم چیست

Ҳеҷ сангӣ ба раҳи ман бтар аз манзил нест

هیچ سنگی به ره من بتر از منزل نیست

Ҷӯш ишқаст ки дар зарф нагунҷад , варна

جوش عشق است که در ظرف نگنجد، ورنه

Соғари баҳри зиёд аз даҳан соҳил нест

ساغر بحر زیاد از دهن ساحل نیست

Хатар қулзум ҳастӣ , гули хўдкомиҳост

خطر قلزم هستی، گل خودکامیهاست

Нест як мавҷ ки дар баҳри ризо соҳил нест

نیست یک موج که در بحر رضا ساحل نیست

Гирд ҳастӣ агар аз пеш назар бархезад

گرد هستی اگر از پیش نظر برخیزد

Раҳравӣ нест дарин роҳ ки дар манзил нест

رهروی نیست درین راه که در منزل نیست

Чанд соиби ҷигари худ хурӣ аз фикри сухан ?

چند صائب جگر خود خوری از فکر سخن؟

Ҷузи дили чок , қаламро зи сухан ҳосил нест

جز دل چاک، قلم را ز سخن حاصل نیست