Дар сияҳи хонаи афлок , дил равшан нест
در سیه خانه افلاک، دل روشن نیست
Ахгарӣ дар таҳи хокистари ин гулхан нест
اخگری در ته خاکستر این گلخن نیست
Дил чу биност , чаҳ ғами дида агар нобӣност ?
دل چو بیناست، چه غم دیده اگر نابیناست؟
Хонаи оинаро равшанӣ аз равзан нест
خانه آینه را روشنی از روزن نیست
Ростии уқдаи гушояндаи асрор дил аст
راستی عقده گشاینده اسرار دل است
Шамъро ҳавсилаи гиряи фурӯ хӯрдан нест
شمع را حوصله گریه فرو خوردن نیست
Рӯзӣ хок шавад дил чу гронҷон афтод
روزی خاک شود دل چو گرانجان افتاد
Манзили пои гронхўоб ба ҷуз доман нест
منزل پای گرانخواب به جز دامن نیست
Гавҳар аз гирд ятемӣ нашавад хок нишин
گوهر از گرد یتیمی نشود خاک نشین
Дил агар зинда буд ҳеҷ ғам аз мурдан нест
دل اگر زنده بود هیچ غم از مردن نیست
Душман онаст ки пӯшида кунад хасмии хеш
دشمن آن است که پوشیده کند خصمی خویش
Хасм чун кӣнаи худ фош кунад душман нест
خصم چون کینه خود فاش کند دشمن نیست
Оқибати рози марои сина ба саҳрои андохт
عاقبت راز مرا سینه به صحرا انداخت
Хокро ҳавсилаи донаи ниҳон кардан нест
خاک را حوصله دانه نهان کردن نیست
Дидаи шӯхи турои оина дар зангораст
دیده شوخ ترا آینه در زنگارست
Варна як сабзаи бегонаи дарин гулшан нест
ورنه یک سبزه بیگانه درین گلشن نیست
Ба ҳамин мавҷ з омад шуд худ бихбрст
به همین موج ز آمد شد خود بیخبرست
Ҳеҷ касро хабар аз омадан ва рафтан нест
هیچ کس را خبر از آمدن و رفتن نیست
Нест дар қофилаи реги равони пеш ва пасӣ
نیست در قافله ریگ روان پیش و پسی
Мурдаи бечоратар аз зиндаи дарин маскан нест
مرده بیچاره تر از زنده درین مسکن نیست
Сифлагонро назанад чарх чу некон бар санг
سفلگان را نزند چرخ چو نیکان بر سنگ
Маҳаки симу зар аз баҳри мис ва оҳан нест
محک سیم و زر از بهر مس و آهن نیست
Ҳирс ҳар зарраи моро ба ҷаҳонии андохт
حرص هر ذره ما را به جهانی انداخت
Мӯри худро чу кунад ҷамъ , кам аз хирман нест
مور خود را چو کند جمع، کم از خرمن نیست
Мардуми поки гуҳар бо ҳамаи кас май созанд
مردم پاک گهر با همه کس می سازند
Обро саркашӣ аз хору хас гулшан нест
آب را سرکشی از خار و خس گلشن نیست
Дили нозук ба нигоҳи каҷӣ озурда шавад
دل نازک به نگاه کجی آزرده شود
Хор дар дида чу афтод кам аз сӯзан нест
خار در دیده چو افتاد کم از سوزن نیست
Соиб аз атласи гардуни гила беинсофӣ аст
صائب از اطلس گردون گله بی انصافی است
Сарви ин боғчаро барги ду пероҳан нест
سرو این باغچه را برگ دو پیراهن نیست