Талхӣ май ба гувороеи дашном ту нест

تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

Дуздии бӯса ба ширинии пайғом ту нест

دزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست

Юсуф аз қофилаи ҳасани ту ғорат зада Эй аст

یوسف از قافله حسن تو غارت زده ای است

Касе имрӯзи зи хубон ба саранҷом ту нест

کسی امروز ز خوبان به سرانجام تو نیست

Қамарёни пос ғалат карда худ ме доранд

قمریان پاس غلط کرده خود می دارند

Варна як сарви дарин боғ ба андом ту нест

ورنه یک سرو درین باغ به اندام تو نیست

Дидаи шабнам азон бар рухи гул осӯда аст

دیده شبنم ازان بر رخ گل آسوده است

Ки хабардори зи рухсораи глФом ту нест

که خبردار ز رخساره گلفام تو نیست

Аз лаби хеши магари бӯсаи сетоне , варна

از لب خویش مگر بوسه ستانی، ورنه

Соғарӣ дар хури лабҳои май ошом ту нест

ساغری در خور لبهای می آشام تو نیست

Ин чаҳ шармаст ки хуршеди фалаки ҷавлон ро

این چه شرم است که خورشید فلک جولان را

Ҷуръати бӯса гирифтани зи лаби бом ту нест

جرأت بوسه گرفتن ز لب بام تو نیست

Қатра дар хӯн занад он сайд ки ваҳшӣ аз туаст

قطره در خون زند آن صید که وحشی از توست

Дона аз дил хӯрд он мурғ ки дар дом ту нест

دانه از دل خورد آن مرغ که در دام تو نیست

Гарчи хуршеди ту дар парда шармаст ниҳон

گرچه خورشید تو در پرده شرم است نهان

Зарра Эй нест ки шармандаи анъом ту нест

ذره ای نیست که شرمنده انعام تو نیست

Худ магар аз дар инсофи даройӣ , варна

خود مگر از در انصاف درآیی، ورنه

Ҷазбаи шавқи ҳарифи дили худ ком ту нест

جذبه شوق حریف دل خود کام تو نیست

намешавад рӯзии дандони надомати хунаш

می شود روزی دندان ندامت خونش

Ҳар ақиқӣ ки сувидои дилаши ном ту нест

هر عقیقی که سویدای دلش نام تو نیست

Гарчи аз ҳалқа ба гӯашон қадимаст туро

گرچه از حلقه به گوشان قدیم است ترا

Соиби длшдаҳи шармандаи анъом ту нест

صائب دلشده شرمنده انعام تو نیست