Чеҳра шуд нилӯфарӣ аз силии ихвони маро

چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مرا

Хуши гулии охири шкФт аз гулшани аҳзони маро

خوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا

Теғ бар фарқам зананду гавҳар аз дастам баранд

تیغ بر فرقم زنند و گوهر از دستم برند

Чун садаф шуд душмани ҷони гавҳари рахшони маро

چون صدف شد دشمن جان گوهر رخشان مرا

Дил чу рӯ гирданд , бар гардондан ӯ мушкил аст

دل چو رو گرداند، بر گرداندن او مشکل است

Рӯй дил то брнгрдидаҳаст , бар гардони маро

روی دل تا برنگردیده است، بر گردان مرا

Завқ ҳамчашмӣ надорад шӯҳратам бо офтоб

ذوق همچشمی ندارد شهرتم با آفتاب

Гирди олам аз чаҳ дорад чархи саргардони маро ?

گرد عالم از چه دارد چرخ سرگردان مرا؟

Ҳар ки бар ман пардаи пӯшади хешро расво кунад

هر که بر من پرده پوشد خویش را رسوا کند

Ман на он шамъам ки битавон доштани пинҳони маро

من نه آن شمعم که بتوان داشتن پنهان مرا

Нестам пероҳани Юсуф , чаро ҳар ҷои рӯм

نیستم پیراهن یوسف، چرا هر جا روم

Хӯн тӯҳмат мечакад аз гӯшаи домони маро ?

خون تهمت می چکد از گوشه دامان مرا؟

Нест соиб дар хароботи Муғони дарёи дилӣ

نیست صائب در خرابات مغان دریا دلی

То ба як соғар кунад шармандаи эҳсони маро

تا به یک ساغر کند شرمنده احسان مرا