Пардаи зулмати напушади чашми ҳайрони маро

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مرا

Шамъ кофурӣаст бедории шабистони маро

شمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Бахяи анҷум агар бандади даҳони субҳ ро

بخیه انجم اگر بندد دهان صبح را

наме тавон кардани руфӯи чоки гиребони маро

می توان کردن رفو چاک گریبان مرا

Дидаи шерони Нитсаатонро дуоӣ ҷавшан аст

دیده شیران نیستان را دعای جوشن است

Нест парвоеи зи ашки гарми мижгони маро

نیست پروایی ز اشک گرم مژگان مرا

Доман покон надорад эҳтиёҷи шустушӯ

دامن پاکان ندارد احتیاج شستشو

Ашки шабнам дида шӯраст бустони маро

اشک شبنم دیده شورست بستان مرا

Ҳар ҳубобии муҳра гул гардад аз гирди гуноҳ

هر حبابی مهره گل گردد از گرد گناه

Баҳри раҳмат аз карам шавед чу домони маро

بحر رحمت از کرم شوید چو دامان مرا

Аз сияҳи рӯзии ним ғамгин ки чун мавҷи сароб

از سیه روزی نیم غمگین که چون موج سراب

Шаб кунад шероза , авроқи парешони маро

شب کند شیرازه، اوراق پریشان مرا

Соиб аз андешаи сомони дили ман фориғ аст

صائب از اندیشه سامان دل من فارغ است

Он ки сар додааст , хоҳад дод сомони маро

آن که سر داده است، خواهد داد سامان مرا