То ман длшдаҳро дасти зи гардани бардошт

تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

Ҷавҳари теғи ту чун силсилаи шевани бардошт

جوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت

Шуд зи дилбастагӣ аз ашки видоъами сарсабз

شد ز دلبستگی از اشک وداعم سرسبز

Хори хушкӣ ки марои дасти зи домани бардошт

خار خشکی که مرا دست ز دامن برداشت

Нест дар бандагии сарви қадони озодӣ

نیست در بندگی سرو قدان آزادی

Натавон фохтаро тавқи зи гардани бардошт

نتوان فاخته را طوق ز گردن برداشت

Ҳасан ҳар чанд наёрад ду ҷаҳонро ба назар

حسن هر چند نیارد دو جهان را به نظر

Нест мумкин ки тавонад назар аз ман бардошт

نیست ممکن که تواند نظر از من برداشت

Ҳар ки зери фалак аз рахнаи дил ғофил шуд

هر که زیر فلک از رخنه دل غافل شد

Чашм дар хонаи торики зи равзани бардошт

چشم در خانه تاریک ز روزن برداشت

Нест бе обилаи нақши қадами грмрўон

نیست بی آبله نقش قدم گرمروان

Дар гуҳар ғӯта зад он кас ки паии ман бардошт

در گهر غوطه زد آن کس که پی من برداشت

Дар назар дошт шикасти дил чун шишаи ман

در نظر داشت شکست دل چون شیشه من

Ҳар ки санг аз раҳи ман ҳамчуи фалохани бардошт

هر که سنگ از ره من همچو فلاخن برداشت

Ҳосилӣ дошт агар мазраъ бе ҳосили ман

حاصلی داشت اگر مزرع بی حاصل من

Донае буд ки мӯр аз сари хирмани бардошт

دانه ای بود که مور از سر خرمن برداشت

Манам он манзил бе оби дарин домани дашт

منم آن منزل بی آب درین دامن دشت

Ки пушаймон нашуд он кас ки дил аз ман бардошт

که پشیمان نشد آن کس که دل از من برداشت

Шуд масеҳо ба таҷарруди зи алойиқи озод

شد مسیحا به تجرد ز علایق آزاد

Чаҳ кунад ришта ба он теғ ки сӯзани бардошт ?

چه کند رشته به آن تیغ که سوزن برداشت؟

Сӯзи пинҳонии ман дар дил ӯ кор накард

سوز پنهانی من در دل او کار نکرد

Санг , сардӣ натавонист зи оҳани бардошт

سنگ، سردی نتوانست ز آهن برداشت

Кард пари гавҳари шҳўори садафро соиб

کرد پر گوهر شهوار صدف را صائب

Ҳар ки ибрати зи ҷаҳон аз дили равшани бардошт

هر که عبرت ز جهان از دل روشن برداشت