Шаб ки бар анҷумани он шуълаи сероби гузашт

شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

Арақи шамъи зи пероҳани маҳтоби гузашт

عرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت

Хандаи Кебек ба кҳсор занад тамкинаш

خنده کبک به کهسار زند تمکینش

Он ки аз хонаи мо тунд чу сайлоби гузашт

آن که از خانه ما تند چو سیلاب گذشت

Дӯши кони сарви равони соя ба масҷиди афканд

دوش کان سرو روان سایه به مسجد افکند

Чаҳ зи хамёзаи оғӯш ба миҳроби гузашт

چه ز خمیازه آغوش به محراب گذشت

Тай шуд он аҳд ки дили шиква даврон ме кард

طی شد آن عهد که دل شکوه دوران می کرد

Ин ҷароҳати зи бурун додани хуноби гузашт

این جراحت ز برون دادن خوناب گذشت

эй ки аз рӯй ту шуд рӯй замини оинаи зор

ای که از روی تو شد روی زمین آینه زار

Бояд аз лағзиши мастонаи симоби гузашт

باید از لغزش مستانه سیماب گذشت

Соҳиби ашки надомати ғам дӯзах нахурд

صاحب اشک ندامت غم دوزخ نخورد

наме тавон солим аз оташ ба ҳамин оби гузашт

می توان سالم از آتش به همین آب گذشت

Чун Сиёвуш мусаллам гузарад аз оташ

چون سیاووش مسلم گذرد از آتش

Ҳар ки мардона тавонад з май ноби гузашт

هر که مردانه تواند ز می ناب گذشت

Хӯн мурдааст зи шаби ончӣ ба ғифлат гузарад

خون مرده است ز شب آنچه به غفلت گذرد

Зиндаи дили он ки тавонад зи сари хоби гузашт

زنده دل آن که تواند ز سر خواب گذشت

Мағзро буии дили сӯхта аз ҷои бардошт

مغز را بوی دل سوخته از جا برداشت

То ки имрӯзи азин дашти ҷгртоби гузашт ?

تا که امروز ازین دشت جگرتاب گذشت؟

Нест дар олами асбоб , сафойии соиб

نیست در عالم اسباب، صفایی صائب

Он буд соф ки аз пардаи асбоби гузашт

آن بود صاف که از پرده اسباب گذشت