Аз сари хурдаи ҷон , сахти далеронаи гузашт

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

Офарини бод ба парвона ки мардонаи гузашт

آفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Дар шабистони ҷони умри гиронмояи дил

در شبستان جان عمر گرانمایه دل

Ҳар чаҳ дар хоб нашуд сарф ба афсонаи гузашт

هر چه در خواب نشد صرف به افسانه گذشت

Ларза афтод ба шамъ аз асари икрнгӣ

لرزه افتاد به شمع از اثر یکرنگی

Бод агар тунд ба хокистари парвонаи гузашт

باد اگر تند به خاکستر پروانه گذشت

Моҷарои хираду ишқи тамошоӣ хушӣ аст

ماجرای خرد و عشق تماشای خوشی است

Натавон зуди азин киштии хасмонаи гузашт

نتوان زود ازین کشتی خصمانه گذشت

Манеҳ ангушт ба ҳарфи ман маҷнӯни зинҳор

منه انگشت به حرف من مجنون زنهار

Ки қалами бастаи лаб аз номаи девонаи гузашт

که قلم بسته لب از نامه دیوانه گذشت

Мояи ъушрати айём куҳансолӣ шуд

مایه عشرت ایام کهنسالی شد

Ончӣ аз умр ба бозичаи тифлонаи гузашт

آنچه از عمر به بازیچه طفلانه گذشت

Дили озоди ману гирди таъаллуқ , ҳайҳот

دل آزاد من و گرد تعلق، هیهات

Борҳои сайли туҳидаст аз ин хонаи гузашт

بارها سیل تهیدست از این خانه گذشت

Гирди кулуфти ҳама ҷо ҳаст ба ҷузи олами об

گرد کلفت همه جا هست به جز عالم آب

Хунаки он умр ки дар гиряи мастонаи гузашт

خنک آن عمر که در گریه مستانه گذشت

Шавад оғӯши лаҳади домани модар ба касе

شود آغوش لحد دامن مادر به کسی

Ки ятемона ба сари бараду ғарибонаи гузашт

که یتیمانه به سر برد و غریبانه گذشت

Дили огоҳи марои холи лабаши сохт асир

دل آگاه مرا خال لبش ساخت اسیر

Мурғ зирак натавонист азин донаи гузашт

مرغ زیرک نتوانست ازین دانه گذشت

Уқда Эй нест ки осон накунад ҳамворӣ

عقده ای نیست که آسان نکند همواری

Ришта бегиреҳ аз сбҳаҳи сад донаи гузашт

رشته بی گره از سبحه صد دانه گذشت

Ақл аз обу гул тақлид наомад берун

عقل از آب و گل تقلید نیامد بیرون

Ишқи аввали қадам аз каъбау бтхонаҳи гузашт

عشق اول قدم از کعبه و بتخانه گذشت

Як дам аз хилват андеша наомад берун

یک دم از خلوت اندیشه نیامد بیرون

Умри соиби ҳама дар сайри прихонаҳи гузашт

عمر صائب همه در سیر پریخانه گذشت

Хониш
ғзл шморҳ 46 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇