Нози беморӣ азон чашм гронхўоб гирифт

ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفت

Ҷавҳари теғ азон мӯии миён тоб гирифт

جوهر تیغ ازان موی میان تاب گرفت

Тоқи абрӯӣ ту шуд зарди зи дӯди дили ман

طاق ابروی تو شد زرد ز دود دل من

Оташ аз синаи қандил ба миҳроб гирифт

آتش از سینه قندیل به محراب گرفت

намекунад шиша май ҷилваи фонӯси имшаб

می کند شیشه می جلوه فانوس امشب

Оташ аз лаъл ки ёрб ба меноб гирифт ?

آتش از لعل که یارب به می ناب گرفت؟

Хандаи субҳ қиёмат накунад бедораш

خنده صبح قیامت نکند بیدارش

Ҳар киро ҳайрат рӯй ту раг хоб гирифт

هر که را حیرت روی تو رگ خواب گرفت

Нест дар хонаи харобӣ касе аз мо дар пеш

نیست در خانه خرابی کسی از ما در پیش

Гирди вайронии мо роҳ ба сайлоб гирифт

گرد ویرانی ما راه به سیلاب گرفت

Раҳ ба асрори ниҳон аз дил равшан барадем

ره به اسرار نهان از دل روشن بردیم

Дузди худро дили мо дар шаб маҳтоб гирифт

دزد خود را دل ما در شب مهتاب گرفت

Каъбау бткдаҳро санг нишон ме гирад

کعبه و بتکده را سنگ نشان می گیرد

Ҳар киро шавқи Аннани дил битоб гирифт

هر که را شوق عنان دل بیتاب گرفت

Шуд вале неъмати арбоби таҷарруди соиб

شد ولی نعمت ارباب تجرد صائب

Ҳар ки дар роҳи талаби тарки хур ва хоб гирифт

هر که در راه طلب ترک خور و خواب گرفت