Парда аз рози ман гӯша нишин соз гирифт

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت

Барқ дар хирманам аз шуъла овоз гирифт

برق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Буии гулро натавон дар гиреҳи шабнами баст

بوی گل را نتوان در گره شبنم بست

Ба хамӯшӣ натавон домани ин роз гирифт

به خموشی نتوان دامن این راز گرفت

Шуд сафоӣ лаб мегаван ту беш аз хати сабз

شد صفای لب میگون تو بیش از خط سبز

Бодаи ҳасан дигар аз шиша Широз гирифт

باده حسن دگر از شیشه شیراز گرفت

Макун эй шамъи ниҳони чеҳраи зи парвонаи ман

مکن ای شمع نهان چهره ز پروانه من

Ки зи хокистарами ин оина пардоз гирифт

که ز خاکسترم این آینه پرداز گرفت

Зон хами зулфи баровардан дил душвораст

زان خم زلف برآوردن دل دشوارست

Натавон туъмаи зи сари панҷа шаҳбоз гирифт

نتوان طعمه ز سر پنجه شهباز گرفت

Серума дар ҳуҷҷат нотиқ нанамояд таъсир

سرمه در حجت ناطق ننماید تأثیر

Натавон нукта бар он чашми сухан соз гирифт

نتوان نکته بر آن چشم سخن ساز گرفت

Ҳар ки донист саранҷом ҳаётаст фано

هر که دانست سرانجام حیات است فنا

Чун шарари домани анҷом дар оғоз гирифт

چون شرر دامن انجام در آغاز گرفت

Ба тамошои гулу лолаи куҷои пардозад ?

به تماشای گل و لاله کجا پردازد؟

Он ки ойӣнаи зи машшота ба сад ноз гирифт

آن که آیینه ز مشاطه به صد ناز گرفت

Гарчи ҳар гӯша туро ҳаст назари боз дигар

گرچه هر گوشه ترا هست نظر باز دگر

Назари лутфи з соиб натавон боз гирифт

نظر لطف ز صائب نتوان باز گرفت