Бунафшаи пеши хатати қуфл бар забони андохт

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداخت

Гуҳари зи шарми лабати санг дар даҳони андохт

گهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

зи санги тафриқаи як шиша дуруст намонад

ز سنگ تفرقه یک شیشه درست نماند

Чаҳ фитна буд ки зулфи ту дар миёни андохт

چه فتنه بود که زلف تو در میان انداخت

Кадоми сина ҳадаф шуд , ки новакаши худ ро

کدام سینه هدف شد، که ناوکش خود را

Нафаси гудохта дар хонаи камони андохт

نفس گداخته در خانه کمان انداخت

Гулоби субҳи қиёмати куҷо ба ҳуши орад ?

گلاب صبح قیامت کجا به هوش آرد؟

Маро ки ҳайрати дидор аз забони андохт

مرا که حیرت دیدار از زبان انداخت

Агар ба домани ҳиммат ғубор нишинад

اگر به دامن همت غبار نشیند

зи Осиёи фалаки об ме тавон андохт

ز آسیای فلک آب می توان انداخت

Азон ба дидаи хуршед , ишқ сӯзан зад

ازان به دیده خورشید، عشق سوزن زد

Ки тарҳи бӯса бар он хоки остони андохт

که طرح بوسه بر آن خاک آستان انداخت

Фусурдагии нафаси шуъларо гиреҳ зада буд

فسردگی نفس شعله را گره زده بود

Сапанд , замзамаи ишқ дар миёни андохт

سپند، زمزمه عشق در میان انداخت

Ба калаки қудрати соиби шикастагии мрсод !

به کلک قدرت صائب شکستگی مرساد!

Ки тарзи ҳофизи Широз дар миёни андохт

که طرز حافظ شیراز در میان انداخت