Фурӯғ рӯй ту барқӣ ба хирмани гули рехт

فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریخت

Ки ҷои нағмаи шарор аз забони булбули рехт

که جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت

зи сайри боғ нмксўд мешавад дилҳо

ز سیر باغ نمکسود می شود دلها

Намак ба хандаи гули бас ки шӯри булбули рехт

نمک به خنده گل بس که شور بلبل ریخت

зи ҳуши баради чаманро чунон назораи ту

ز هوش برد چمن را چنان نظاره تو

Ки шабнами оби мукаррар ба чеҳраи гули рехт

که شبنم آب مکرر به چهره گل ریخت

Насими зулф ки ёрб гузашти азин гулшан ?

نسیم زلف که یارب گذشت ازین گلشن؟

Ки печу тоби таровати зи зулфи сунбули рехт

که پیچ و تاب طراوت ز زلف سنبل ریخت

Ба дидан аз рухи гулҳои тозаи қонеъи шӯ

به دیدن از رخ گلهای تازه قانع شو

Ки ҳар ки чиди гул аз боғ , хӯни булбули рехт

که هر که چید گل از باغ، خون بلبل ریخت

Набӯд ҳавсилаи сӯзи ӣнқадар май гулранг

نبود حوصله سوز اینقدر می گلرنگ

Арақи зи чеҳраи соқии магари дарин мли рехт ?

عرق ز چهره ساقی مگر درین مل ریخت؟

Ҳарифи барқи таҷаллӣ ки метавонад шуд ?

حریف برق تجلی که می تواند شد؟

Ки кӯҳи тавр ба саҳрои азин тазалзули рехт

که کوه طور به صحرا ازین تزلزل ریخت

зи чеҳраи арақи афшон ӯ ки ҳарфӣ гуфт ?

ز چهره عرق افشان او که حرفی گفت؟

Ки ранги шарму ҳаёи лолаи лола аз гули рехт

که رنگ شرم و حیا لاله لاله از گل ریخت

зи бурдбории душмани худо нигаҳ дорад !

ز بردباری دشمن خدا نگه دارد!

Ки борҳои дами теғ аз ман аз таҳаммули рехт

که بارها دم تیغ از من از تحمل ریخت

Кадоми сарди нафаси рӯ ба ин гулистон кард ?

کدام سرد نفس رو به این گلستان کرد؟

Ки ҳамчуи барг : хазони дида , боли булбули рехт

که همچو برگ خزان دیده، بال بلبل ریخت

Ҳазар намекунад аз ашки ман фалак , ғофил

حذر نمی کند از اشک من فلک، غافل

Ки сайли гиряи ман сад ҳазор азин пули рехт

که سیل گریه من صد هزار ازین پل ریخت

Шуд аз изори ту хуршед офтоб зада

شد از عذار تو خورشید آفتاب زده

зи офтоб агар ранги чеҳраи гули рехт

ز آفتاب اگر رنگ چهره گل ریخت

Ба зӯр , май ба ҳарифон диҳад ғалати бахше

به زور، می به حریفان دهد غلط بخشی

Ки заҳр дар қадаҳи ман ба сад таъаммули рехт

که زهر در قدح من به صد تأمل ریخت

зи хори зори қадам бар бисот гул дорам

ز خار زار قدم بر بساط گل دارم

Маро ки барги сафар дар қадами таваккули рехт

مرا که برگ سفر در قدم توکل ریخت

Таваққуъи салаи соиби зи нав гулӣ дорам

توقع صله صائب ز نو گلی دارم

Ки зар ба домани гулчин ба рағми булбули рехт

که زر به دامن گلچین به رغم بلبل ریخت