Чу хати зи оризи он фитна ҷаҳон бархест

چو خط ز عارض آن فتنه جهان برخاست

зи сабзаи мӯӣ бар андом гулистон бархест

ز سبزه موی بر اندام گلستان برخاست

Бунафша аз дили оташ бурун наёмада аст

بنفشه از دل آتش برون نیامده است

Чисони з рӯй ту ин анбарин духон бархест ?

چسان ز روی تو این عنبرین دخان برخاست؟

Чунон дар оташи битоқтии фишурдами пой

چنان در آتش بیطاقتی فشردم پای

Ки аз сапанд ба таҳсини ман фиғон бархест

که از سپند به تحسین من فغان برخاست

Кадом роҳ зад ин мутриби сабки мизроб ?

کدام راه زد این مطرب سبک مضراب؟

Ки ҳуш аз сари ман остин фишон бархест

که هوش از سر من آستین فشان برخاست

Забони нолаи булбул чу ғунча печида аст

زبان ناله بلبل چو غنچه پیچیده است

Дар он чаман ки марои банд аз забон бархест

در آن چمن که مرا بند از زبان برخاست

Чунон хамаш ба гиребони хоки сари барадам

چنان خمش به گریبان خاک سر بردم

Ки сабзаам зи сари хок безабон бархест

که سبزه ام ز سر خاک بی زبان برخاست

Ба хоки роҳгзор ме тавон баробар шуд

به خاک راهگذار می توان برابر شد

Ба дастгирии мардум наметавон бархест

به دستگیری مردم نمی توان برخاست

Далели ҳифз илоҳӣаст ғифлати мардум

دلیل حفظ الهی است غفلت مردم

Ки тарс аз дили ин гила , аз шубон бархест

که ترس از دل این گله، از شبان برخاست

зи бозии фалаки огаҳи ним , ҳамин донам

ز بازی فلک آگه نیم، همین دانم

Ки аз канори бисоташ наметавон бархест

که از کنار بساطش نمی توان برخاست

Ҳумои зи сояи ман табл мехӯрд соиб

هما ز سایه من طبل می خورد صائب

зи баси садои шикастами з устихон бархест

ز بس صدای شکستم ز استخوان برخاست