Итобу лутфи зи абрӯӣ глрхон пайдост

عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست

Сафоӣ ҳар чаман аз рӯй боғбон пайдост

صفای هر چمن از روی باغبان پیداست

Маро ки хирмани гул дар канор май бояд

مرا که خرمن گل در کنار می باید

Азин чаҳ суд ки девор гулистон пайдост ?

ازین چه سود که دیوار گلستان پیداست؟

Гулии зи ғунчаи пайкон ёр хоҳам чид

گلی ز غنچه پیکان یار خواهم چید

Кушоди кори ман аз хона камон пайдост

گشاد کار من از خانه کمان پیداست

Ба чашми булбули мастӣ ки ишқ серума кашид

به چشم بلبل مستی که عشق سرمه کشید

Рухи баҳори зи ойӣна хазон пайдост

رخ بهار ز آیینه خزان پیداست

Ба тарзи тозаи қисм ёд мекунам соиб

به طرز تازه قسم یاد می کنم صائب

Ки ҷои толиби омул дар Исфаҳон пайдост

که جای طالب آمل در اصفهان پیداست