Риёз ҳастӣ мо сабз аз меноб аст

ریاض هستی ما سبز از می ناب است

Баннои зиндагии мо чу Хизр бар об аст

بنای زندگی ما چو خضر بر آب است

Ҳамин на хонаи мо дар гузор сайлоб аст

همین نه خانه ما در گذار سیلاب است

Баннои зиндагии Хизр низ бар об аст

بنای زندگی خضر نیز بر آب است

Азон чу нохуна дар дида май хулди қади хам

ازان چو ناخنه در دیده می خلد قد خم

Ки дар кашӣдан домони марг қуллоб аст

که در کشیدن دامان مرگ قلاب است

Агар чаҳ мӯӣ сифедаст субҳи огоҳӣ

اگر چه موی سفیدست صبح آگاهی

Ба чашми нарми ту бидрд , парда хоб аст

به چشم نرم تو بیدرد، پرده خواب است

Куҷо хӯрд ғами урёни танон , худороӣ

کجا خورد غم عریان تنان، خودآرایی

Ки то ба гардани худ дар смўр ва санҷоб аст

که تا به گردن خود در سمور و سنجاب است

Сипеҳр дар хами соҳибдилон абас карда аст

سپهر در خم صاحبدلان عبث کرده است

Наҳангро чаҳ ғам аз ҳалқаи дом гирдобаст ?

نهنگ را چه غم از حلقه دام گرداب است؟

зи шӯри ҳашар муҳобо намекунад ошиқ

ز شور حشر محابا نمی کند عاشق

Намак ба дидаи ҳайрони ишқ маҳтоб аст

نمک به دیده حیران عشق مهتاب است

Ба ҳайрат аз лаб мегаван оби прирўим

به حیرت از لب میگون آب پریرویم

Ки бо чакидани доими мудом шодоб аст

که با چکیدن دایم مدام شاداب است

Буруни зи баҳр туҳидаст ояд он ғаввос

برون ز بحر تهیدست آید آن غواص

Ки дар садафи талабади гавҳарӣ ки ноёб аст

که در صدف طلبد گوهری که نایاب است

Чаро зи нолаи ушшоқи хеши бихбрнд ?

چرا ز ناله عشاق خویش بیخبرند؟

Агар на шабнами гулзори ҳасан симоб аст

اگر نه شبنم گلزار حسن سیماب است

намешавад дили огоҳ аз худои ғофил

نمی شود دل آگاه از خدا غافل

Ҳамеша қиблаи наморо назар ба миҳроб аст

همیشه قبله نما را نظر به محراب است

Даҳан ба миҳроб макун боз чун садафи соиб

دهن به محراب مکن باز چون صدف صائب

Дарин замона ки гавҳаршинос ноёб аст

درین زمانه که گوهرشناس نایاب است