з содагӣаст ба фарзанд ҳар ки хурсандаст

ز سادگی است به فرزند هر که خرسندست

Ки модару падари ғам , вуҷӯд фарзандаст

که مادر و پدر غم، وجود فرزندست

Дили дурустӣ агар ҳаст офариниш ро

دل درستی اگر هست آفرینش را

Ҳамон диласт ки фориғи зи хеш ва пайвандаст

همان دل است که فارغ ز خویش و پیوندست

Шаби ончии мардуми ғофил ситора ме донанд

شب آنچه مردم غافل ستاره می دانند

зи оташи ҷигари мо шарора Эй чандаст

ز آتش جگر ما شراره ای چندست

Сухани шимурдау санҷидаи гӯй бе савганд

سخن شمرده و سنجیده گوی بی سوگند

Ки шоҳиди суханони дурӯғ , савгандаст

که شاهد سخنان دروغ، سوگندست

Ба зери хок , ғаниро ба мардуми дарвеш

به زیر خاک، غنی را به مردم درویش

Агар зёдтӣ ҳаст , ҳасратӣ чандаст

اگر زیادتی هست، حسرتی چندست

Ба шӯрбахтӣ азон дил ниҳодаам ки намак

به شوربختی ازان دل نهاده ام که نمک

Барои талхии бодоми беҳтар аз қандаст

برای تلخی بادام بهتر از قندست

Маро ба ҳалқа суҳбат махон зи танҳоӣ

مرا به حلقه صحبت مخوان ز تنهایی

Ки нахли хуши самари ман ғанӣ з пайвандаст

که نخل خوش ثمر من غنی ز پیوندست

Махӯр фиреби шикарханди айш чун Тифлон

مخور فریب شکرخند عیش چون طفلان

Ки рӯй субҳ ба хӯн шаста шикархандаст

که روی صبح به خون شسته شکرخندست

Ба ъушрати абадӣ бардааст паии соиб

به عشرت ابدی برده است پی صائب

Ба қисмати азалӣ ҳар дилӣ ки хурсандаст

به قسمت ازلی هر دلی که خرسندست