Хушо сиррӣ ки зи тадбир ақл навмедаст

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدست

Ки солу моҳ ба девонаи сар ба сар идаст

که سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

зи шаҳри дўршднҳо кифояти маҷнӯн

ز شهر دورشدن ها کفایت مجنون

Ҳамин басаст ки фориғ з диду водидст

همین بس است که فارغ ز دید و وادیدست

Мадори дасти зи ислоҳи худ ба мӯии сифед

مدار دست ز اصلاح خود به موی سفید

Ки дили сифед чу гардид субҳ умедаст

که دل سفید چو گردید صبح امیدست

Ба гӯшмоли мадаи рӯи сиёҳро таҳдид

به گوشمال مده رو سیاه را تهدید

Ки бандаро хати роҳи гурез , таҳдидаст

که بنده را خط راه گریز، تهدیدست

Ҳамин басаст зи қаҳри худои сазои бахил

همین بس است ز قهر خدا سزای بخیل

Ки фақр дорад ва аз музд фақр навмедаст

که فقر دارد و از مزد فقر نومیدست

Хабари зи талхии оби бақо касе дорад

خبر ز تلخی آب بقا کسی دارد

Ки ҳамчуи Хизри гирифтор умр ҷовидаст

که همچو خضر گرفتار عمر جاویدست

Ғурури ҳасан гирифтааст дидаи хуршед

غرور حسن گرفته است دیده خورشید

Вагарнаи лоғарии моҳ , айб хуршедаст

وگرنه لاغری ماه، عیب خورشیدست

Мабош бе нафаси сарди як замони соиб

مباش بی نفس سرد یک زمان صائب

Ки оҳи сард дар он ншأаҳ соя бедаст

که آه سرد در آن نشأه سایه بیدست