Дарин ду ҳафта ки зоянда равад саршораст

درین دو هفته که زاینده رود سرشارست

Пулӣаст он тарафи об , ҳар ки ҳушёраст

پلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Чисони зи сайри чамани хотирам кушода шавад

چسان ز سیر چمن خاطرم گشاده شود

Ки буии гул ба димоғи заъиф ман бораст

که بوی گل به دماغ ضعیف من بارست

Дил орамида буд то шимурдааст нафас

دل آرمیده بود تا شمرده است نفس

Чамани саҳеҳ буд то насим бемораст

چمن صحیح بود تا نسیم بیمارست

Арақи з рӯй ту оташ ба зер по дорад

عرق ز روی تو آتش به زیر پا دارد

Аҷаб набошад агар ҳамчуи ашк , сайёраст

عجب نباشد اگر همچو اشک، سیارست

Ба хорхори ҳаваси домани ту дар гараваст

به خارخار هوس دامن تو در گروست

Вагарнаи бодияи ишқ бехас ва хораст

وگرنه بادیه عشق بی خس و خارست

Ба васли дилбари канъон расӣдан осон нест

به وصل دلبر کنعان رسیدن آسان نیست

Матоъи ин сафар аз чашм ҳамчу дастораст

متاع این سفر از چشم همچو دستارست

зи дард хеш надорам хабар , ҳамин донам

ز درد خویش ندارم خبر، همین دانم

Ки ҳар чаҳ ҷузи дил худ мехӯрам зиёнкораст

که هر چه جز دل خود می‌خورم زیانکارست

Ҷаҳон ба маҷлиси мисатон бихрд монад

جهان به مجلس مستان بیخرد ماند

Ки дар шиканҷа буд ҳар касе ки ҳушёраст

که در شکنجه بود هر کسی که هشیارست

Ба маҷмаъӣ ки фитодӣ бисоз бо ёрон

به مجمعی که فتادی بساز با یاران

Ки дар намози ҷамоат шитоб бекораст

که در نماز جماعت شتاب بیکارست

Махӯр фиреби масеҳоу чорасозӣ ӯ

مخور فریب مسیحا و چاره‌سازی او

Ки шарбати дили бемор , чашм бемораст

که شربت دل بیمار، چشم بیمارست

Назар ба каъба ва бтхонаҳ нест ошиқ ро

نظر به کعبه و بتخانه نیست عاشق را

Ки Тифл , шӯх чу афтод хона безораст

که طفل، شوخ چو افتاد خانه بیزارست

Ба табъи тозаи соиби фусурдагии мрсод !

به طبع تازه صائب فسردگی مرساد!

Ки дар баҳору хазони хома аш гуҳарбораст

که در بهار و خزان خامه‌اش گهربارست