Дили шикаста ба қурб худоӣ роҳбараст

دل شکسته به قرب خدای راهبرست

Ки шиша чун шаканд дар дукон шиша гараст

که شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

Сафои оби равони бештари з устода аст

صفای آب روان بیشتر ز استاده است

Чаҳ неъматӣаст ки умри азиз дар гузараст

چه نعمتی است که عمر عزیز در گذرست

зи дасти кӯтаҳи худ ноумед чун бошам ?

ز دست کوته خود ناامید چون باشم؟

Ки ҷои бҳлаҳи кӯтоҳи даст бар камараст

که جای بهله کوتاه دست بر کمرست

Шабӣаст ҳамчуи шаби зулф ӯ дарози маро

شبی است همچو شب زلف او دراز مرا

Ки офтоби қиёмат ситора саҳараст

که آفتاب قیامت ستاره سحرست

Занони сӯхтаи ризқаш ҳамеша омода аст

زنان سوخته رزقش همیشه آماده است

Чу лола ҳар ки дарин боғ оташин ҷигараст

چو لاله هر که درین باغ آتشین جگرست

Ту он нае ки ба даврии зи дидаи даври шӯй

تو آن نه ای که به دوری ز دیده دور شوی

Ки рӯзгори ҷавонӣ ҳамеша дар назараст

که روزگار جوانی همیشه در نظرست

Шуъӯр , оинаи дори ҳазор тафриқа аст

شعور، آینه دار هزار تفرقه است

Хушо касе ки зи вазъи замонаи бихбрст

خوشا کسی که ز وضع زمانه بیخبرست

Шароби лаъл ба андоза сарф кун зинҳор

شراب لعل به اندازه صرف کن زنهار

Ки хӯни зиёда чу гардид ризқи ништрст

که خون زیاده چو گردید رزق نیشترست

зи ҳасан беш буд баҳраи дурбинон ро

ز حسن بیش بود بهره دوربینان را

Гул начида давомаши з чида бештараст

گل نچیده دوامش ز چیده بیشترست

зи хори ташна ҷигар нагузаранд соиби хушк

ز خار تشنه جگر نگذرند صائب خشک

Ки пои обилаи поёни ишқ дида вараст

که پای آبله پایان عشق دیده ورست