Турои зи ҷони ғами мол эй хасис бештараст

ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترست

Алоқаи ту ба дастори бештар з сараст

علاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

Хатар ба қадар фузӯнӣаст молдорон ро

خطر به قدر فزونی است مالداران را

Ки хӯни фосид , оҳани рубои ништрст

که خون فاسد، آهن ربای نیشترست

Марези пеши бахили об рӯй худ зинҳор

مریز پیش بخیل آب روی خود زنهار

Ки оби тешаи сазовори нахл бе самараст

که آب تیشه سزاوار نخل بی ثمرست

Замини пок буд каҳрабои донаи пок

زمین پاک بود کهربای دانه پاک

Садафи зи покии доман ҳамеша пргҳрст

صدف ز پاکی دامن همیشه پرگهرست

з офтоб нагардад ба рангу бӯи ғофил

ز آفتاب نگردد به رنگ و بو غافل

Дарин риёз чу шабнам касе ки дида вараст

درین ریاض چو شبنم کسی که دیده ورست

Турои зи доғи азизон рафта нест хабар

ترا ز داغ عزیزان رفته نیست خبر

Вагарнаи лолаи ин боғ , пора ҷигараст

وگرنه لاله این باغ، پاره جگرست

Забон шиква надорам зи хоксориҳо

زبان شکوه ندارم ز خاکساریها

Чигуна сабз шавад донае ки пай сипараст ?

چگونه سبز شود دانه ای که پی سپرست؟

Дро ба олам бе инқилоби бирнгӣ

درآ به عالم بی انقلاب بیرنگی

Ки моҳтобу каттони ҳамчуи шер бо шукраст

که ماهتاب و کتان همچو شیر با شکرست

Яке ҳазор шуд аз синаи биқрории дил

یکی هزار شد از سینه بیقراری دل

Ба мурғи ваҳшии мо ошиёнаи болу параст

به مرغ وحشی ما آشیانه بال و پرست

зи пардаи сӯзии шаб , субҳ шуд гиребони чок

ز پرده سوزی شب، صبح شد گریبان چاک

Адуии парда хешаст ҳар ки пардаи дуруст

عدوی پرده خویش است هر که پرده درست

Ба марг боз намонанд соликони зи талаб

به مرگ باز نمانند سالکان ز طلب

Миён раҳ накунад хоб ҳар ки дида вараст

میان ره نکند خواب هر که دیده ورست

Май расидаи зи хам ҷилва мекунад дар ҷом

می رسیده ز خم جلوه می کند در جام

Наҳуфтаҳои падари ҷумлаи зоҳир аз писараст

نهفته های پدر جمله ظاهر از پسرست

Ба қадари поси адаби файз май расонади ҳасан

به قدر پاس ادب فیض می رساند حسن

Ки ҷои бҳлаҳи кӯтоҳи даст , бар камараст

که جای بهله کوتاه دست، بر کمرست

зи длшкстгии худ ғамин машав соиб

ز دلشکستگی خود غمین مشو صائب

Ки шиша чун шаканд дар дукон шиша гараст

که شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست