Баҳори анбари шабҳо сифеда саҳараст

بهار عنبر شبها سفیده سحرست

Хушо касе ки азин навбаҳор баҳра вараст

خوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Чаро зи санги маломати шикаста дил бошам ?

چرا ز سنگ ملامت شکسته دل باشم؟

Ки ҳамчуи мавҷи маро аз шикасти болу параст

که همچو موج مرا از شکست بال و پرست

Ба худ Фрўшдгон фориғанд аз ошӯб

به خود فروشدگان فارغند از آشوب

Каманди ваҳдати гирдоб , муваҷҷаҳ хатараст

کمند وحدت گرداب، موجه خطرست

Нигоҳи дори ?герат чун ақиқ обӣ ҳаст

نگاه دار گرت چون عقیق آبی هست

Ки Хизри бодияи ишқ , оташин ҷигараст

که خضر بادیه عشق، آتشین جگرست

Кадоми шохи гули имшаби гузашти азин бустон ?

کدام شاخ گل امشب گذشت ازین بستان؟

Ки ҳамчуи сабзаи хобидаи сарв пай сипараст

که همچو سبزه خوابیده سرو پی سپرست

Чаҳ суди неъмат бисёр танги рӯзиро ?

چه سود نعمت بسیار تنگ روزی را؟

зи баҳр , қатраи обӣ вазифа гуҳараст

ز بحر، قطره آبی وظیفه گهرست

Ҳамеша мекашад аз рӯй боғбони хиҷлат

همیشه می کشد از روی باغبان خجلت

Чу сарву беди дарин боғ ҳар ки бе самараст

چو سرو و بید درین باغ هر که بی ثمرست

Ҳузур ҳар ду ҷаҳони фарши остон касе аст

حضور هر دو جهان فرش آستان کسی است

Ки зарнигори сароиши з рӯй ҳамчу зараст

که زرنگار سرایش ز روی همچو زرست

Агар чаҳ кӯҳи ғами ишқи сахт сангин аст

اگر چه کوه غم عشق سخت سنگین است

Назар ба тоқати Фарҳод , соя камараст

نظر به طاقت فرهاد، سایه کمرست

Ману мулозимати ғам , ки дастгоҳи нишот

من و ملازمت غم، که دستگاه نشاط

зи чашми мардуми ин рӯзгори тнгтрст

ز چشم مردم این روزگار تنگترست

Дарозтар буд аз риштаи ранҷи борӣкаш

درازتر بود از رشته رنج باریکش

Дарин бисот чу сӯзан касе ки дида вараст

درین بساط چو سوزن کسی که دیده ورست

Шавад зи гӯшаи нишинии фузуни ръўнти нафас

شود ز گوشه نشینی فزون رعونت نفس

Саг нишаста зи устодаи срФрозтрст

سگ نشسته ز استاده سرفرازترست

Ҳузури хотир агар ҳаст дар шикебе аст

حضور خاطر اگر هست در شکیبایی است

Дилӣ ки сабр надорад ҳамеша дар сафараст

دلی که صبر ندارد همیشه در سفرست

Хабари з дард надоранд биғмони соиб

خبر ز درد ندارند بیغمان صائب

Вагарнаи миннати сандали бтар з дардисараст

وگرنه منت صندل بتر ز دردسرست