Мушкиласт аз кӯй ӯ қатъи назар кардани маро

مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مرا

Варна осонаст аз дунёи гузар кардани маро

ورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا

Боли ман дар гирди сари гардидани гул рехта аст

بال من در گرد سر گردیدن گل ریخته است

Аз мурувват нест зини гулшан ба дар кардани маро

از مروت نیست زین گلشن به در کردن مرا

Нест дар колои ман чун оби равшани пушт ва рӯй

نیست در کالای من چون آب روشن پشت و روی

Чист ёрб матлаб аз зеру зибр кардани маро ?

چیست یارب مطلب از زیر و زبر کردن مرا؟

Гарчи аз шишааст нозуктар дил бе сабри ман

گرچه از شیشه است نازک تر دل بی صبر من

Синаи пеши санг май бояд сипар кардани маро

سینه پیش سنگ می باید سپر کردن مرا

Пеши гули чоки гиребони боз кардани зуд буд

پیش گل چاک گریبان باز کردن زود بود

Шарм мебоист аз мижгонтар кардани маро

شرم می بایست از مژگان تر کردن مرا

Дар шкрзорӣ ки мӯрон Комронӣ ме кунанд

در شکرزاری که موران کامرانی می کنند

Нест аз инсофи маҳрӯм аз шукр кардани маро

نیست از انصاف محروم از شکر کردن مرا

Дил чаҳ бошад то зи ман бояд ба пинҳонии рабӯд ?

دل چه باشد تا ز من باید به پنهانی ربود؟

Охир эй бедард , боистӣ хабар кардани маро

آخر ای بی درد، بایستی خبر کردن مرا

Бо чунин сомони ҳасан эй ғунчаи лаб инсоф нест

با چنین سامان حسن ای غنچه لب انصاف نیست

Аз барои бӯсае хӯн дар ҷигар кардани маро

از برای بوسه ای خون در جگر کردن مرا

Ман ки бо ёди ту дунёро Фромш карда ам

من که با یاد تو دنیا را فرامش کرده ام

Аз мурувват нест аз хотир ба дар кардани маро

از مروت نیست از خاطر به در کردن مرا

Дар биёбоне ки аз нақши қадам бешаст чоҳ

در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه

Бо ду чашми баста май бояд сафар кардани маро

با دو چشم بسته می باید سفر کردن مرا

Аз садафи сад пардаи соиби кори ман нозктрст

از صدف صد پرده صائب کار من نازکترست

Оби талху шӯр май бояд гуҳар кардани маро

آب تلخ و شور می باید گهر کردن مرا

Хониш
ғзл шморҳ 169 — ъндлӣб ⬇