Сабз мегардад равон чун об аз мондани маро
سبز می گردد روان چون آب از ماندن مرا
Хизри натавонад ба оби зиндагӣ рондани маро
خضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Бас ки дилсардами зи тор ва пуд ҳастӣ чун каттон
بس که دلسردم ز تار و پود هستی چون کتان
наметавонад партави маҳтоб сӯзондани маро
می تواند پرتو مهتاب سوزاندن مرا
Душманонро дорам аз теғи тағофули синаи чок
دشمنان را دارم از تیغ تغافل سینه چاک
Чашм хобондан буд шамшер хобондани маро
چشم خواباندن بود شمشیر خواباندن مرا
Шамъи мотамро хамӯшӣ ба зи об зиндагӣ аст
شمع ماتم را خموشی به ز آب زندگی است
Дил намегардад сиёҳ аз доман афшодани маро
دل نمی گردد سیاه از دامن افشاندن مرا
Гарчи бар хуршеди ман офоқ танагӣ ме кунад
گرچه بر خورشید من آفاق تنگی می کند
Аз сбкрўҳии тавон дар зарра гунҷондани маро
از سبکروحی توان در ذره گنجاندن مرا
Доғ дорад машрабам дар хуши анонеи мавҷ ро
داغ دارد مشربم در خوش عنانی موج را
Ҳар насимӣ метавонад дасти пичондни маро
هر نسیمی می تواند دست پیچاندن مرا
Лангари дарёӣ имконаст кӯҳи сабри ман
لنگر دریای امکان است کوه صبر من
Олимии пар шӯр мегардад зи шўрондни маро
عالمی پر شور می گردد ز شوراندن مرا
Чун замини оромиши олам ба ман пайваста аст
چون زمین آرامش عالم به من پیوسته است
Кӯҳҳоро мекунад бесанг , лрзондни маро
کوهها را می کند بی سنگ، لرزاندن مرا
Ъушрат рӯй замин аз ман буд чун субҳи ид
عشرت روی زمین از من بود چون صبح عید
Як ҷаҳон хўшўқт мегардад зи хандондани маро
یک جهان خوشوقت می گردد ز خنداندن مرا
Гарчи аз афсурдагиҳо чун чароғ кушта ам
گرچه از افسردگی ها چون چراغ کشته ام
наметавонад як нигоҳи гарм , гирондни маро
می تواند یک نگاه گرم، گیراندن مرا
Партави хуршед чун хуршед бошад бе завол
پرتو خورشید چون خورشید باشد بی زوال
Оташи лаълам , муяссар нест мерондан маро
آتش لعلم، میسر نیست میراندن مرا
Дастгирӣ мекунам онро ки гирад дасти ман
دستگیری می کنم آن را که گیرد دست من
Чун дуо дорад асарҳо зирлби хондани маро
چون دعا دارد اثرها زیرلب خواندن مرا
Дар гиреҳ аз нофа натавон басти мӯии машк ро
در گره از نافه نتوان بست موی مشک را
Рози ишқам , мекунад бепарда , пӯшондани маро
راز عشقم، می کند بی پرده، پوشاندن مرا
Ҳар туҳидастӣ наёрад моҳи канъонро харид
هر تهیدستی نیارد ماه کنعان را خرید
Дар тарозу аз гаронқадрӣ буд мондани маро
در ترازو از گرانقدری بود ماندن مرا
эй ки чун санги фалохани даврам аз худ ме кунӣ
ای که چون سنگ فلاخن دورم از خود می کنی
Аз мурувват нест гирд сар нагардондан маро
از مروت نیست گرد سر نگرداندن مرا
Ҳосили ман мунҳасир дар тарк ҳосил гашта аст
حاصل من منحصر در ترک حاصل گشته است
Доман афшонӣаст соиби дона афшодани маро
دامن افشانی است صائب دانه افشاندن مرا