Замини зи сояи абри баҳор глпўш аст

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش است

зи ҷӯши лолау гули хӯни хок дар ҷӯш аст

ز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

Насими лутфи баҳор аз шумор берун аст

نسیم لطف بهار از شمار بیرون است

Фиғон ки ғунчаи ин боғ , танг оғӯш аст

فغان که غنچه این باغ، تنگ آغوش است

Азон ҷаҳони ҳаловати ҳамин хабар дорам

ازان جهان حلاوت همین خبر دارم

Ки рахнаи дил ҳар мӯр , чашма нӯш аст

که رخنه دل هر مور، چشمه نوش است

Фиреб аҷз махӯр аз заъифи нолии хасм

فریب عجز مخور از ضعیف نالی خصم

Ки марги раҳрави ғофили зи чоҳи хас пӯш аст

که مرگ رهرو غافل ز چاه خس پوش است

Даҳон мор шуд аз ҳарфи талх , гӯши маро

دهان مار شد از حرف تلخ، گوش مرا

Хушо касе ки дарин базми пунба дар гӯш аст

خوشا کسی که درین بزم پنبه در گوش است

Ба чашми силсилаи зулф об ме гардад

به چشم سلسله زلف آب می گردد

Чаҳ равшанӣаст ки бо субҳи он биногваш аст

چه روشنی است که با صبح آن بناگوش است

Фурӯғи гавҳари бениш гирифтааст ғубор

فروغ گوهر بینش گرفته است غبار

Тамизи мардуми ин рӯзгор дар гӯш аст

تمیز مردم این روزگار در گوش است

Дар он мақом ки ман қатра май занами соиб

در آن مقام که من قطره می زنم صائب

Ғубор ҳастӣ кунин , гирд попуш аст

غبار هستی کونین، گرد پاپوش است