Буии пероҳани далел роҳ шуд ёқӯб ро

بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

Ҳаст аз толиби фузуни дарди талаби матлӯб ро

هست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را

Коҳро болу пар парвоз гардад каҳрабо

کاه را بال و پرِ پرواز گردد کهربا

Нест дар дасти ихтиёрии солики маҷзӯб ро

نیست در دست اختیاری سالکِ مجذوب را

Ҳасанро аз дидаҳои пок набӯд саркашӣ

حسن را از دیده‌های پاک نبود سرکشی

намекашад ойӣна бемонеъ ба бар маҳбӯб ро

می‌کشد آیینه بی‌ مانع به بر محبوب را

Бута хорӣаст ҷинати маҳви дидори туро

بوته خاری است جنت محو دیدار ترا

Сайр чашмӣ мекунад макрӯҳ ҳар марғӯб ро

سیر‌چشمی می‌کند مکروه هر مرغوب را

Беқарорӣ мешавад болу пари мавҷи хатар

بی‌قراری می‌شود بال و پرِ موجِ خطر

Нест ҷузи таслими лангар , баҳри пари ошӯб ро

نیست جز تسلیم لنگر، بحرِ پر آشوب را

Дид то дарди гарони санги ман бесабр ро

دید تا دردِ گران‌سنگِ منِ بی صبر را

Шуд забони шукри амвоҷи балои Айюб ро

شد زبانِ شکر امواجِ بلا ایوب را

Аз шикастан мешавад пӯшида дар дили рози ишқ

از شکستن می‌شود پوشیده در دل رازِ عشق

Пора кардан мекунад сарбастаи ин мактуб ро

پاره کردن می‌کند سربسته این مکتوب را

Пеши равшани гавҳарони як ҷилва дорад хору гул

پیشِ روشن‌گوهران یک جلوه دارد خار و گل

Кӣ кунад соиби тамизи ойӣнаи зишту хубро ?

کی کند صائب تمیز آیینه زشت و خوب را؟