Ман мулоим кардам аз оҳи осмони сахт ро

من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

Нарм аз оташ ме тавон кардани камони сахт ро

نرم از آتش می‌توان کردن کمانِ سخت را

Сахтии айёмро мурдан талофӣ ме кунад

سختیِ ایام را مردن تلافی می‌کند

Узрхоҳӣ ҳаст чун мағзи устихони сахт ро

عذرخواهی هست چون مغز استخوانِ سخت را

Гар намегардид пайдо , масрафӣ чун бесутун

گر نمی‌گردید پیدا، مصرفی چون بیستون

Мо чаҳ мекардем чун Фарҳод , ҷони сахт ро

ما چه می‌کردیم چون فرهاد، جانِ سخت را

Сахте кон нест зотӣ , зуд зоил ме шавад

سختیی کان نیست ذاتی، زود زایل می‌شود

наме тавон кардан ба обии нарм , нони сахт ро

می توان کردن به آبی نرم، نانِ سخت را

Нармтар аз мағз гардонид дар коми ҳумо

نرمتر از مغز گردانید در کامِ هما

Зӯри бозуии қаноат , устихони сахт ро

زورِ بازویِ قناعت، استخوانِ سخت را

Нест ҳарфи нармро таъсир дар оҳани дилон

نیست حرفِ نرم را تأثیر در آهن‌دلان

Новак аз фӯлод май бояд нишони сахт ро

ناوک از فولاد می‌باید نشانِ سخت را

Қисмати Мансур аз дори фанои хамёза буд

قسمتِ منصور از دارِ فنا خمیازه بود

Ман кашидам гӯш то гӯши ин камони сахт ро

من کشیدم گوش تا گوش این کمانِ سخت را

Нолаи гармӣ агар соиб ба фарёдам расад

نالهٔ گرمی اگر صائب به فریادم رسد

намекунам нарми он дили номеҳрбони сахт ро

می کنم نرم آن دلِ نامهربانِ سخت را

Хониш
ғзл шморҳ 18 — ъндлӣб ⬇