Ёрб аз дили машриқи нур ҳидоят кун маро

یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرا

Аз фурӯғи чашми хуршед қиёмат кун маро

از فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا

То ба кӣ гирди хиҷолати зинда дар хокам кунад ?

تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند؟

Шастаи рӯ чун гавҳар аз борон раҳмат кун маро

شسته رو چون گوهر از باران رحمت کن مرا

Хона ороӣ намеояд зи ман ҳамчун ҳубоб

خانه آرایی نمی آید ز من همچون حباب

Мавҷ бе пурвои дарёӣ ҳақиқат кун маро

موج بی پروای دریای حقیقت کن مرا

Устихонам серума шуд аз кӯчаи гардиҳои ҳирс

استخوانم سرمه شد از کوچه گردی های حرص

Хонаи дори гӯшаи чашм қаноат кун маро

خانه دار گوشه چشم قناعت کن مرا

Чанд бошад шамъи ман бозичаи боди фано ?

چند باشد شمع من بازیچه باد فنا؟

Зиндаи ҷовид аз даст ҳимоят кун маро

زنده جاوید از دست حمایت کن مرا

Баҳри таъмири гуҳари гирди ятемӣ лоиқ аст

بهر تعمیر گهر گرد یتیمی لایق است

Аз ғубори хоксориҳо иморат кун маро

از غبار خاکساری ها عمارت کن مرا

Хушк бар ҷо мондаам чун гавҳар аз афсурдагӣ

خشک بر جا مانده ام چون گوهر از افسردگی

Оташини рафтор чун ашк надомат кун маро

آتشین رفتار چون اشک ندامت کن مرا

Гарчи дар суҳбати ҳамон дар гӯшаи тнҳоӣим

گرچه در صحبت همان در گوشه تنهائیم

Аз фаромӯшони амни обод азлат кун маро

از فراموشان امن آباد عزلت کن مرا

Аз хаёлат дар дили шабҳо агар ғофил шавам

از خیالت در دل شبها اگر غافل شوم

То қиёмати сангсор аз хоб ғифлат кун маро

تا قیامت سنگسار از خواب غفلت کن مرا

Бетуфайлӣ нест меҳмонхонаи аҳли карам

بی طفیلی نیست مهمانخانه اهل کرم

Бо сияҳи рӯе ба кори аҳл ҷинат кун маро

با سیه رویی به کار اهل جنت کن مرا

Гар надонам қадари талхиҳои шӯрангези ишқ

گر ندانم قدر تلخی های شورانگیز عشق

Заҳр дар ком аз шикарханд ҳаловат кун маро

زهر در کام از شکرخند حلاوت کن مرا

Дар харобиҳост чун чашм батон таъмири ман

در خرابی هاست چون چشم بتان تعمیر من

Марҳамат фармо зи вайронӣ иморат кун маро

مرحمت فرما ز ویرانی عمارت کن مرا

( холи исёни барнамеи тобади дили хунини ман

(خال عصیان برنمی تابد دل خونین من

Лола бе доғи саҳроӣ қиёмат кун маро )

لاله بی داغ صحرای قیامت کن مرا)

Аз фузулиҳои худ соиби хиҷолат май кашам

از فضولی های خود صائب خجالت می کشم

Ман ки бошам то кунам талқин ки раҳмат кун маро ?

من که باشم تا کنم تلقین که رحمت کن مرا؟