Соқӣ аз ратли гаронсангӣ сбкдл кун маро

ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا

Ҳалқаи беруни ин дунёӣ ботил кун маро

حلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا

Водии саргаштагӣ дар ман нафас нагузошта аст

وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته است

Пои хоби олӯдаи домон манзил кун маро

پای خواب آلوده دامان منزل کن مرا

Рафтааст аз кор чун зулфи ту дастами ъмрҳост

رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاست

Гуҳ ба дӯшу гоҳ бар гардан ҳамоил кун маро

گه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا

Давр бош ман буд бас беқарорӣ чун сапанд

دور باش من بود بس بی قراری چون سپند

Гар гронҷонӣ кунам беруни з маҳфил кун маро

گر گرانجانی کنم بیرون ز محفل کن مرا

Тезӣ теғаст бар қурбониёни ид дигар

تیزی تیغ است بر قربانیان عید دگر

Чун наме бахше , ба теғи ғамза бсмл кун маро

چون نمی بخشی، به تیغ غمزه بسمل کن مرا

Аз барои имтиҳон чанде маро девона кун

از برای امتحان چندی مرا دیوانه کن

Гар ба аз маҷнӯн набошам боз оқил кун маро

گر به از مجنون نباشم باز عاقل کن مرا

Бандаро густох месозад ҳузури доимӣ

بنده را گستاخ می سازد حضور دایمی

Марҳамат кун , гоҳи гоҳ аз хеш ғофил кун маро

مرحمت کن، گاه گاه از خویش غافل کن مرا

Ҷои ман холӣаст дар ваҳшати сарои обу гул

جای من خالی است در وحشت سرای آب و گل

Баъди азин соиби суроғ аз гӯша дил кун маро

بعد ازین صائب سراغ از گوشه دل کن مرا