Ҷаҳон ва ҳар чаҳ дар ӯ ҳаст рӯнамоӣ дил аст

جهان و هر چه در او هست رونمای دل است

Ба ҳеҷ ҷо наравад ҳар ки ошноӣ дил аст

به هیچ جا نرود هر که آشنای دل است

Ҳавои нафаси турои кӯчаи гирд сохта аст

هوای نفس ترا کوچه گرد ساخته است

Вагарнаи нақд буд ҳар чаҳ муддаоӣ дил аст

وگرنه نقد بود هر چه مدعای دل است

Агар ба Хизр нагардад дучор дар зоҳир

اگر به خضر نگردد دچار در ظاهر

Ҳамон тапидани пӯшидаи раҳнамоӣ дил аст

همان تپیدن پوشیده رهنمای دل است

Қадам бурун манеҳ аз дил ба сайри боғу баҳор

قدم برون منه از دل به سیر باغ و بهار

Кадоми ғунчаи ин бӯстон ба ҷой диласт ?

کدام غنچه این بوستان به جای دل است؟

зи чашмаи оина ҷӯйбор гардад соф

ز چشمه آینه جویبار گردد صاف

Сафои олами эҷод дар сафоӣ дил аст

صفای عالم ایجاد در صفای دل است

зи Тифли машрабии мо ба хандаи тан дар дод

ز طفل مشربی ما به خنده تن در داد

Вагарнаи ғунча шудани боғи длгшоӣ дил аст

وگرنه غنچه شدن باغ دلگشای دل است

зи теғи ёри абаси чашм хўнбҳо дорад

ز تیغ یار عبث چشم خونبها دارد

Ба хӯни хеш задани ғӯтаи хунбҳои дил аст

به خون خویش زدن غوطه خونبهای دل است

Мубин ба чашми таъаҷҷуби дарин баланди айвон

مبین به چشم تعجب درین بلند ایوان

Ки ҳамчуи обилаи афтодаи зери пой дил аст

که همچو آبله افتاده زیر پای دل است

Фазои боли гушойии дарин хароби обод

فضای بال گشایی درین خراب آباد

зи ломакон чу гузаштии ҳамин фазоӣ дил аст

ز لامکان چو گذشتی همین فضای دل است

Нафаси гудохта зон мекунад сафари шабу рӯз

نفس گداخته زان می کند سفر شب و روز

Ки дар ҷаҳон набӯд ончии муддаоӣ дил аст

که در جهان نبود آنچه مدعای دل است

Ба офтоби ҳақиқат касе расад соиб

به آفتاب حقیقت کسی رسد صائب

Ки ҳамчуи сояи шабу рӯз дар қафоӣ дил аст

که همچو سایه شب و روز در قفای دل است