Фироқи боли тамаъ кардан аз фалак хом аст

فراغ بال طمع کردن از فلک خام است

Ки фалси моҳии ин баҳри ҳалқа дом аст

که فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Марви зи майкадаи берун , ки дар ҷаҳони хароб

مرو ز میکده بیرون، که در جهان خراب

зи равзанӣ ки насимӣ ба дил хӯрд ҷом аст

ز روزنی که نسیمی به دل خورد جام است

Сафои вақти зи софии кашони мҷуи зинҳор

صفای وقت ز صافی کشان مجو زنهار

Ки ин вазифаи риндони дардӣ ошом аст

که این وظیفه رندان دردی آشام است

зи тозаи рӯеи ҷовид метавон донист

ز تازه رویی جاوید می توان دانست

Ки сарви фориғ аз андеша саранҷом аст

که سرو فارغ از اندیشه سرانجام است

Насиби поки даҳонон буд ҳаловати айш

نصیب پاک دهانان بود حلاوت عیش

Шукри зи чарби забонии ҳисор бодом аст

شکر ز چرب زبانی حصار بادام است

Чаҳ лозимаст қафасро шикастаи дил кардан ?

چه لازم است قفس را شکسته دل کردن؟

Туро ки вақти парвоз то лаб бом аст

ترا که وقت پرواز تا لب بام است

Ба лаб хамӯш ва ба дил бош сад забони соиб

به لب خموش و به دل باش صد زبان صائب

Ки шукри неъмати зоҳири тамом ибром аст

که شکر نعمت ظاهر تمام ابرام است