Замини зи ҷилваи қурбониён гулистон аст

زمین ز جلوه قربانیان گلستان است

Бирез хӯни суроҳе ки ид қурбон аст

بریز خون صراحی که عید قربان است

Ғубор ҳастӣ худро башу ба замзами ашк

غبار هستی خود را بشو به زمزم اشک

Ки муҳаррамаст , азин ҷома ҳар ки урён аст

که محرم است، ازین جامه هر که عریان است

Ба роҳи каъбаи гул , пои саъй ранҷа макун

به راه کعبه گل، پای سعی رنجه مکن

Ки дастгирии мардуми ҳазор чандон аст

که دستگیری مردم هزار چندان است

Брои зи олами гул , бош дар ҳарами доим

برآ ز عالم گل، باش در حرم دایم

Ки аз тавоф , ғарази қатъи ин биёбон аст

که از طواف، غرض قطع این بیابان است

Ба хасми гул задан аз даст ман наме ояд

به خصم گل زدن از دست من نمی آید

Вагар на обилаам ташна муғелон аст

وگر نه آبله ام تشنه مغیلان است

Бабанд дар ба рухи орзӯ агар мардӣ

ببند در به رخ آرزو اگر مردی

Вагарна бастани сади Сикандари осони аи сет

وگرنه بستن سد سکندر آسان ا ست

Хати мусалламӣ аз гардиши сипеҳри мҷўӣ

خط مسلمی از گردش سپهر مجوی

Ки ин пиёла ба навбати мудом гардон аст

که این پیاله به نوبت مدام گردان است

Дили рамидаи ман дар миёни халқ , буд

دل رمیده من در میان خلق، بود

Сафинае ки анонаш ба даст тӯфон аст

سفینه ای که عنانش به دست طوفان است

Чигуна фикр иқомат кунад дарин майдон ?

چگونه فکر اقامت کند درین میدان؟

Сиррӣ ки дар хами фармони ҳафт чавгон аст

سری که در خم فرمان هفت چوگان است

Мҷўӣ дар садафи тани зи ҷони поки қарор

مجوی در صدف تن ز جان پاک قرار

Ки биқрор буд гавҳарӣ ки ғалатон аст

که بیقرار بود گوهری که غلطان است

зи ёди он хати мишкӣн , дили шикастаи ман

ز یاد آن خط مشکین، دل شکسته من

Ҳамеша тоза ватар чун суфол райҳон аст

همیشه تازه و تر چون سفال ریحان است

Ба сим қалб шудам қонеъу зи биқдрӣ

به سیم قلب شدم قانع و ز بیقدری

Баҳоии Юсуфи ман бор бар азизон аст

بهای یوسف من بار بر عزیزان است

Тасаллии дили битоби ман ба номаи хушк

تسلی دل بیتاب من به نامه خشک

Алоҷи раъшаи дарё ба даст марҷон аст

علاج رعشه دریا به دست مرجان است

Чаҳ нисбат аст надонам ба зулфи ёр , маро

چه نسبت است ندانم به زلف یار، مرا

Ки олимӣ з парешонем парешон аст

که عالمی ز پریشانیم پریشان است

з давр бош рақибони ниҳоли қомати ту

ز دور باش رقیبان نهال قامت تو

Гарон ба дидаи мардум чу чӯб дарбон аст

گران به دیده مردم چو چوب دربان است

Шикастани камари кӯҳи қоф чандон нест

شکستن کمر کوه قاف چندان نیست

Ба мӯр ҳар ки мудоро кунад сулаймон аст

به مور هر که مدارا کند سلیمان است

Марост хотами иқбол аз ҷаҳони соиб

مراست خاتم اقبال از جهان صائب

Ки мӯри ман тарафи ҳарф бо сулаймон аст

که مور من طرف حرف با سلیمان است