зи доғ , синаи пари тири ман гулистон аст

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان است

зи чашми шер , Нитсаатон ман чироғон аст

ز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Дилӣ ки нақши таъаллуқ ба худ наме гирад

دلی که نقش تعلق به خود نمی گیرد

Агар ба даст фитад , хотам сулаймон аст

اگر به دست فتد، خاتم سلیمان است

Пиёлае ки туро во раҳанд аз ҳастӣ

پیاله ای که ترا وا رهاند از هستی

Агар ба ҳар ду ҷаҳон медиҳанд , арзон аст

اگر به هر دو جهان می دهند، ارزان است

Шикаста дил натавон кард хурдсолон ро

شکسته دل نتوان کرد خردسالان را

Вагарнаи шаҳр ба девонаи ту зиндон аст

وگرنه شهر به دیوانه تو زندان است

Гирифтааст ғами обу дона рӯй замин

گرفته است غم آب و دانه روی زمین

зи фикри ризқ , ҷаҳони як дил парешон аст

ز فکر رزق، جهان یک دل پریشان است

Кабоби масти маро бенамак ба базм оред

کباب مست مرا بی نمک به بزم آرید

Пиёла то ба лабаш мерасад , намакдон аст

پیاله تا به لبش می رسد، نمکدان است

Кабоби сӯхтаро ашк нест , ҳайронам

کباب سوخته را اشک نیست، حیرانم

Ки чун зи хӯни дили ман ҷаҳон гулистон аст

که چون ز خون دل من جهان گلستان است

Дарин бисот , чароғӣ ки аз насими фано

درین بساط، چراغی که از نسیم فنا

Ба ҷон хеш наларзад чароғ имон аст

به جان خویش نلرزد چراغ ایمان است

зи поси шарми ту тан додаам ба банди либос

ز پاس شرم تو تن داده ام به بند لباس

Вагарнаи ҳалқаи фитроки ман гиребон аст

وگرنه حلقه فتراک من گریبان است

Марези оби рухи худ барои нони соиб

مریز آب رخ خود برای نان صائب

Ки обрӯ чу шавад ҷамъ , об ҳайвон аст

که آبرو چو شود جمع، آب حیوان است

Ба чарби нармии душмани Марви зи раҳи соиб

به چرب نرمی دشمن مرو ز ره صائب

Ки доми макри дарин хоки нарм пинҳон аст

که دام مکر درین خاک نرم پنهان است