Чароғи хилвати ҷони равшаноӣ сухан аст
چراغ خلوت جان روشنایی سخن است
Баҳори зиндаи дилони ошноӣ сухан аст
بهار زنده دلان آشنایی سخن است
Агар сухан ба дил аз гӯш пештар нарасад
اگر سخن به دل از گوش پیشتر نرسد
Яқини шинос ки аз норасоӣ сухан аст
یقین شناس که از نارسایی سخن است
зи нуқтаи тухми муҳаббати фишонда дар дилҳо
ز نقطه تخم محبت فشانده در دلها
зи нўхтон ки ба мардуми рибоӣ суханаст ?
ز نوخطان که به مردم ربایی سخن است؟
Чу ғунчаи сар ба гиребони худ фурӯи бурдан
چو غنچه سر به گریبان خود فرو بردن
Гули сари сабади ошноӣ сухан аст
گل سر سبد آشنایی سخن است
зи шоҳидони маъонии ҷудо шудан сахт аст
ز شاهدان معانی جدا شدن سخت است
Дили ду ним қалам аз ҷудоӣ сухан аст
دل دو نیم قلم از جدایی سخن است
Макидан сари ангушти хома чун Тифлон
مکیدن سر انگشت خامه چون طفلان
Гувоҳ бе касеу бенавоӣ сухан аст
گواه بی کسی و بینوایی سخن است
зи хандааш ҷигари шер об ме гардад
ز خنده اش جگر شیر آب می گردد
Киро таҳаммули теғи озмоиӣ суханаст ?
که را تحمل تیغ آزمایی سخن است؟
Зулоли Хизр , гиреҳ дар сиёҳии зулмот
زلال خضر، گره در سیاهی ظلمات
Чу хӯни мурдаи зи шарми равое сухан аст
چو خون مرده ز شرم روایی سخن است
Қалам ба теғи азин роҳи сар наме печад
قلم به تیغ ازین راه سر نمی پیچد
Чаҳ лиззатаст ки дар ҷабҳаи сое сухан аст
چه لذت است که در جبهه سایی سخن است
Шикасти зулф сухан мешавад дуруст аз ман
شکست زلف سخن می شود درست از من
Дили шикастаи ман мумиёе сухан аст
دل شکسته من مومیایی سخن است
Гадоӣӣ ки ба он фахр ме тавон кардан
گداییی که به آن فخر می توان کردن
Миёни аҳли саховат , гадоӣ сухан аст
میان اهل سخاوت، گدایی سخن است
Гузашти умри маро чун қалами дарин савдо
گذشت عمر مرا چون قلم درین سودا
Ҳамон муқаддамаи ошноӣ сухан аст
همان مقدمه آشنایی سخن است
Агар Сикандар аз ойӣнаи сохт лавҳи мазор
اگر سکندر از آیینه ساخت لوح مزار
Чароғи турбати ман равшаноӣ сухан аст
چراغ تربت من روشنایی سخن است
Куҷост шӯҳрати ман пой дар рикоби орад
کجاست شهرت من پای در رکاب آرد
Ҳануз аввали олами гушойӣ суханаст !
هنوز اول عالم گشایی سخن است!
Маро чу маънии бегона муғтанам донед
مرا چو معنی بیگانه مغتنم دانید
Ки ошнои ман ошноӣ сухан аст
که آشنایی من آشنایی سخن است
Гузоштӣ сари худ чун қалами дарин савдо
گذاشتی سر خود چون قلم درین سودا
Дигар ки ҳамчуи ту соиби фидойӣ суханаст ?
دگر که همچو تو صائب فدایی سخن است؟