Ҳарими майкадаи пари ҷӯш аз хурӯш ман аст

حریم میکده پر جوش از خروش من است

Шароби талхи гуворои зи нӯши нӯш ман аст

شراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است

Шароби ман чаҳ аҷаби хишт агар зи хами бардошт

شراب من چه عجب خشت اگر ز خم برداشت

Ки сақфи майкадаҳоро хатари зи ҷӯш ман аст

که سقف میکده ها را خطر ز جوش من است

Машав зи булбул оташ навой ман ғофил

مشو ز بلبل آتش نوای من غافل

Ки ҷӯши хӯни гулу лола аз хурӯш ман аст

که جوش خون گل و لاله از خروش من است

Ба хӯн чу лола кашад сад ҳазор пардаи гӯш

به خون چو لاله کشد صد هزار پرده گوش

Таронае ки ниҳон дар лаб хамӯш ман аст

ترانه ای که نهان در لب خموش من است

Ба оҳи сард буд зиндагии маро чун субҳ

به آه سرد بود زندگی مرا چون صبح

Агар ба хоби рӯми ин илм ба дӯш ман аст

اگر به خواب روم این علم به دوش من است

Азон гулӣ ки азин боғи бихбри чидам

ازان گلی که ازین باغ بیخبر چیدم

Ҳануз навҳаи мурғи чаман ба гӯш ман аст

هنوز نوحه مرغ چمن به گوش من است

зи гӯшагирӣ холи лаби ту маълум аст

ز گوشه گیری خال لب تو معلوم است

Ки он балои сияҳ дар камӣни ҳуш ман аст

که آن بلای سیه در کمین هوش من است

Ҳазор нола бепарда дар ҷигар дорам

هزار ناله بی پرده در جگر دارم

Тараҳҳумаст бар он кас ки пардаи пӯш ман аст

ترحم است بر آن کس که پرده پوش من است

Агар чаҳ ҳаст гарон , зарфҳои пари соиб

اگر چه هست گران، ظرفهای پر صائب

Сабуи з май чу тиҳӣ шуд гарон ба дӯш ман аст

سبو ز می چو تهی شد گران به دوش من است