Биҳишти як варақ аз лолаи зори димоғ ман аст

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من است

Баҳори барги хазони дидае зи боғ ман аст

بهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

зи дарду доғ , баҳорӣаст ишқи шӯрангез

ز درد و داغ، بهاری است عشق شورانگیز

Ки сунбулаши зи парешонеи димоғ ман аст

که سنبلش ز پریشانی دماغ من است

Агар ба шиша гардун кунанд , ме шаканд

اگر به شیشه گردون کنند، می شکند

зи ҷӯши ишқи шаробӣ ки дар аёғ ман аст

ز جوش عشق شرابی که در ایاغ من است

Дилӣ ки сӯхт ба доғи халил , ме донад

دلی که سوخت به داغ خلیل، می داند

Ки оташ дгаронаст ишқу боғ ман аст

که آتش دگران است عشق و باغ من است

Агар чаҳ кунҷи лаби ёрро ҳлоўтҳост

اگر چه کنج لب یار را حلاوتهاست

Куҷо ба чошнии гӯшаи фироқ манаст ?

کجا به چاشنی گوشه فراغ من است؟

Ғубори дидаи ёқӯб , сади роҳ шуда аст

غبار دیده یعقوب، سد راه شده است

Вагарнаи Юсуф гум гашта дар суроғ ман аст

وگرنه یوسف گم گشته در سراغ من است

Дигар дил ки харошида ам намедонам ?

دگر دل که خراشیده ام نمی دانم؟

Ки нохуни маи нав дар камӣни доғ ман аст

که ناخن مه نو در کمین داغ من است

Маро чигуна кунад соиби осмони хаси пӯш ?

مرا چگونه کند صائب آسمان خس پوش؟

Ки нури равзани хуршед аз чароғ ман аст

که نور روزن خورشید از چراغ من است