Забони шикваи ман чашми хўнФшон ман аст

زبان شکوه من چشم خونفشان من است

Чу Тифли бастаи забони гиряи тарҷумон ман аст

چو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Маро ба ҳарфи куҷои рӯзи ҳашари бигузорад ?

مرا به حرف کجا روز حشر بگذارد؟

зи шарми ҳасани ту бандӣ ки бар забон ман аст

ز شرم حسن تو بندی که بر زبان من است

Ба достони сари зулфи кӯтаҳии мрсод !

به داستان سر زلف کوتهی مرساد!

Ки то ба каъбаи мақсӯди нардбон ман аст

که تا به کعبه مقصود نردبان من است

зи ман буд сухани рост ҳар ки ме гуяд

ز من بود سخن راست هر که می گوید

Хаданги рости рӯ аз хонаи камон ман аст

خدنگ راست رو از خانه کمان من است

Ҳазар намекунам аз теғи зҳрдодаҳи сарв

حذر نمی کنم از تیغ زهرداده سرو

Ки тавқи ишқ чу қамарии хати амон ман аст

که طوق عشق چو قمری خط امان من است

Ба боли соя паридани зи кӯтаҳ андешӣ аст

به بال سایه پریدن ز کوته اندیشی است

Вагарнаи боли ҳумои фарши остон ман аст

وگرنه بال هما فرش آستان من است

Ҳумои зи сояи ман ғӯта мехӯрд дар неш

هما ز سایه من غوطه می خورد در نیش

зи бас ки неши маломат дар устихон ман аст

ز بس که نیش ملامت در استخوان من است

Ба авҷи арши суханро рисондаам соиб

به اوج عرش سخن را رسانده ام صائب

Баланд ном шавад ҳар ки дар замон ман аст

بلند نام شود هر که در زمان من است