Шароби куҳна ки равшангари равон ман аст
شراب کهنه که روشنگر روان من است
Мусоҳиби ману пери ману ҷавон ман аст
مصاحب من و پیر من و جوان من است
зи файзи бихўдӣ аз ҳар ду куни озодам
ز فیض بیخودی از هر دو کون آزادم
Хати пиёлаи зи ғамҳо хати амон ман аст
خط پیاله ز غم ها خط امان من است
зи инфеъоли гунаҳи дил наме тавон бардошт
ز انفعال گنه دل نمی توان برداشت
Вагарнаи ҷазбаи тавфиқи ҳамАннан ман аст
وگرنه جذبه توفیق همعنان من است
Чаҳ ҳоҷатаст ба дарюзаи малоли маро ?
چه حاجت است به دریوزه ملال مرا؟
Хамири мояи ғам , мағзи устихон ман аст
خمیر مایه غم، مغز استخوان من است
Азон чу бод сабо гаштаам парешони сайр
ازان چو باد صبا گشته ام پریشان سیر
Ки дасти зулфи баланди ту дар миён ман аст
که دست زلف بلند تو در میان من است
Дигар чаҳ кор кунад саъии толеъи ворун ?
دگر چه کار کند سعی طالع وارون؟
Ки Хизр дар пай печидани Аннан ман аст
که خضر در پی پیچیدن عنان من است
Чароғи мурдаи ман офтоб чун нашавад ?
چراغ مرده من آفتاب چون نشود؟
Ки як ҷаҳони дили равшани нигоҳбон ман аст
که یک جهان دل روشن نگاهبان من است
Ба ҳар равиш ки фалак сайр мекунад шодам
به هر روش که فلک سیر می کند شادم
Ки ин саманди сбксир , зери рон ман аст
که این سمند سبکسیر، زیر ران من است
Баҳор дар пас девори боғ пинҳон шуд
بهار در پس دیوار باغ پنهان شد
зи бас ки мунфаил аз чашми хўнФшон ман аст
ز بس که منفعل از چشم خونفشان من است
Чигуна сари зи хиҷолати бароварам аз хок ?
چگونه سر ز خجالت برآورم از خاک؟
Гулӣ начед зи ман онкии боғбон ман аст
گلی نچید ز من آنکه باغبان من است
Накарда сайди азин сайдгоҳ чун нарӯм ?
نکرده صید ازین صیدگاه چون نروم؟
Кигар ҳумо фиканам , зӯр бар камон ман аст
که گر هما فکنم، زور بر کمان من است
Баҳор бо нафаси оташини лолау гул
بهار با نفس آتشین لاله و گل
Кабоби гармии ҳангомаи хазон ман аст
کباب گرمی هنگامه خزان من است
Назар ба неъмати алвон рӯзгорам нест
نظر به نعمت الوان روزگارم نیست
Чу шамъ , тӯшаи ман ҷисми нотавон ман аст
چو شمع، توشه من جسم ناتوان من است
Бисоти саҳар кулланмон ба икдгри печид
بساط سحر کلامان به یکدگر پیچید
Асои Мӯсои ман калаки нотавон ман аст
عصای موسی من کلک ناتوان من است
зи пораи гаштани пайванди ҷисм маълум аст
ز پاره گشتن پیوند جسم معلوم است
Ки моҳ дар таҳи пероҳани каттон ман аст
که ماه در ته پیراهن کتان من است
Дарин ғазал ба таъаммул нигоҳ кун соиб
درین غزل به تأمل نگاه کن صائب
Ки беҳтарини ғазалҳои Исфаҳон ман аст
که بهترین غزلهای اصفهان من است