Куҷои зи доираи ишқ , ҳасан берунаст ?

کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟

Сиёҳи хаймаи Лайлии зи оҳ маҷнӯн аст

سیاه خیمه لیلی ز آه مجنون است

Масеҳи сӯзани худ гӯ ба ҳарза тез макун

مسیح سوزن خود گو به هرزه تیز مکن

Ки чашми обилаи мо ба хор ҳомӯн аст

که چشم آبله ما به خار هامون است

Шикваи сангдилони зӯр ишқ ме хоҳад

شکوه سنگدلان زور عشق می خواهد

Ба қасри бурдани ширин на кор гулгун аст

به قصر بردن شیرین نه کار گلگون است

Ба дасти мӯии шикофон касе асир мабод

به دست موی شکافان کسی اسیر مباد

Ҳамеша зулфи зи савдои шона мафтӯн аст

همیشه زلف ز سودای شانه مفتون است

Ба дасти бад гуҳарон дод бӯсаи гоҳи маро

به دست بد گهران داد بوسه گاه مرا

Дилами зи ғайрати тбхол ӯ пар аз хӯн аст

دلم ز غیرت تبخال او پر از خون است

зи хуррамии мижа бар ҳам наметавонам зад

ز خرمی مژه بر هم نمی توانم زد

Шабӣ ки панҷаи атфоли ашк гулгун аст

شبی که پنجه اطفال اشک گلگون است

Сабаб мапурс туҳидастии марои соиб

سبب مپرس تهیدستی مرا صائب

Гуноҳи сарви ҳамин бас буд ки мавзун аст

گناه سرو همین بس بود که موزون است