Гулӣ ки тарҳ диҳад рух ба навбаҳор ин аст

گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این است

Лабӣ ки мешаканд диданаши хумор ин аст

لبی که می شکند دیدنش خمار این است

Баланди бахти ниҳолӣ ки аз хиҷолат ӯ

بلند بخت نهالی که از خجالت او

Алиф кашад ба замини сарви ҷӯйбор ин аст

الف کشد به زمین سرو جویبار این است

Ба чашми дидаи варони офтоби ъолмтоб

به چشم دیده وران آفتاب عالمتاب

Пиёда Эйаст замини гир агар савор ин аст

پیاده ای است زمین گیر اگر سوار این است

Кунад з нашаву намои манъи сабзаи хат ро

کند ز نشو و نما منع سبزه خط را

Агар ҳаловати он лаъли обдор ин аст

اگر حلاوت آن لعل آبدار این است

Ҷаҳон ба дидаи хуршед тор ме созад

جهان به دیده خورشید تار می سازد

Агар тараққии он хати мшкбор ин аст

اگر ترقی آن خط مشکبار این است

зи занг , оинаи офтоб дар хатараст

ز زنگ، آینه آفتاب در خطرست

Агар айёри тарӣҳои рӯзгор ин аст

اگر عیار تریهای روزگار این است

зи зуҳди хушки асар дар ҷаҳон нахоҳад монад

ز زهد خشک اثر در جهان نخواهد ماند

Агар таровати айёми навбаҳор ин аст

اگر طراوت ایام نوبهار این است

Қадами зи гӯшаи азлат бурун манеҳ соиб

قدم ز گوشه عزلت برون منه صائب

Ки чораи дили ошуфтаи рӯзгор ин аст

که چاره دل آشفته روزگار این است