Намак ба дидаам аз ғайрати ҳино хуфта аст

نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته است

Ки зери пои ту чун ошиқон чаро хуфта аст

که زیر پای تو چون عاشقان چرا خفته است

Магари ҳиҷоби ту дар боғи ранги исмати рехт ?

مگر حجاب تو در باغ رنگ عصمت ریخت؟

Ки Тифли шабнам аз оғӯши гули ҷудо хуфта аст

که طفل شبنم از آغوش گل جدا خفته است

Шарики давлат агар чашми ин кас аст балост

شریک دولت اگر چشم این کس است بلاست

Гулии з айш бичинам то сабо хуфта аст

گلی ز عیش بچینم تا صبا خفته است

Кафани либос маломат шавад шаҳидӣ ро

کفن لباس ملامت شود شهیدی را

Ки зери хок ба умеди хўнбҳо хуфта аст

که زیر خاک به امید خونبها خفته است

Биё ба малики қаноат ки айш рӯй замин

بیا به ملک قناعت که عیش روی زمین

Тамом дар шикани нақши бӯрё хуфта аст

تمام در شکن نقش بوریا خفته است

зи шавқи кӯии ту хунаш ба ҷӯш ме ояд

ز شوق کوی تو خونش به جوش می آید

Агар шаҳиди ту дар хоки Карбало хуфта аст

اگر شهید تو در خاک کربلا خفته است

Куҷо барем азин вартаи ҷони буруни соиб ?

کجا بریم ازین ورطه جان برون صائب؟

Ки роҳзан шудаи бедору пои мо хуфта аст

که راهزن شده بیدار و پای ما خفته است