Ба ноМуродии мо ишқи моил афтода аст
به نامرادی ما عشق مایل افتاده است
Вагарнаи матлаби кунин дар дил афтода аст
وگرنه مطلب کونین در دل افتاده است
Дар он муҳӣти карам , давр бош манъӣ нест
در آن محیط کرم، دور باش منعی نیست
Каф аз сбксрии худ ба соҳил афтода аст
کف از سبکسری خود به ساحل افتاده است
Ҳамон ки дар талабаши рафтае зи худ берун
همان که در طلبش رفته ای ز خود بیرون
Тамоми рӯз ба майхонаи дил афтода аст
تمام روز به میخانه دل افتاده است
Маро ки дасту дил аз кор рафтааст , чаҳ суд
مرا که دست و دل از کار رفته است، چه سود
Ки дасти ёр ба дӯшами ҳамоил афтодааст ?
که دست یار به دوشم حمایل افتاده است؟
зи оҷизонаи нигоҳам , зи дасти қотили теғ
ز عاجزانه نگاهم، ز دست قاتل تیغ
Ба рӯй хок , мукаррар чу бсмл афтода аст
به روی خاک، مکرر چو بسمل افتاده است
зи мо ба ҳиммати хушк эй фақири қонеъи шӯ
ز ما به همت خشک ای فقیر قانع شو
Ки кори мо ба ҷавонмардии дил афтода аст
که کار ما به جوانمردی دل افتاده است
Сияҳи дилӣ ки туро бастааст банди қабо
سیه دلی که ترا بسته است بند قبا
Азон латофати андом , ғофил афтода аст
ازان لطافت اندام، غافل افتاده است
Аҷаб ки гиряи мо дар дилаш асар накунад
عجب که گریه ما در دلش اثر نکند
Ки донаи поку замини сахти қобил афтода аст
که دانه پاک و زمین سخت قابل افتاده است
Нишастааст ба гул , борҳои сафинаи чарх
نشسته است به گل، بارها سفینه چرخ
Ба кӯчае ки марои рахт дар гул афтода аст
به کوچه ای که مرا رخت در گل افتاده است
Насиби куштаи ишқ аз биҳишти ҷовидон
نصیب کشته عشق از بهشت جاویدان
Ҳамин басаст ки дар пои қотил афтода аст
همین بس است که در پای قاتل افتاده است
Назари зи ҳалқаи фитрок барнаме дорам
نظر ز حلقه فتراک برنمی دارم
Ки ин дарича ба ҷинати муқобил афтода аст
که این دریچه به جنت مقابل افتاده است
Ба шухии мижаи ёр ме тавон паии барад
به شوخی مژه یار می توان پی برد
зи рахнаҳои намоён ки дар дил афтода аст
ز رخنه های نمایان که در دل افتاده است
Назари зи ҳоли фурӯмондагони дареғи мадор
نظر ز حال فروماندگان دریغ مدار
Туро ки чашм ба дидори манзил афтода аст
ترا که چشم به دیدار منزل افتاده است
Ба тухми сӯхтаи мо чаҳ метавонад кард ?
به تخم سوخته ما چه می تواند کرد؟
Замини майкада ҳар чанд қобил афтода аст
زمین میکده هر چند قابل افتاده است
зи базми ваҳшат парвона мекашад озор
ز بزم وحشت پروانه می کشد آزار
Вагарнаи шамъи мукаррар ба маҳфил афтода аст
وگرنه شمع مکرر به محفل افتاده است
Ба хоксорӣ афтодагон наме хандад
به خاکساری افتادگان نمی خندد
Касе ки як ду қадам дар пай афтода аст
کسی که یک دو قدم در پی افتاده است
зи оташини рухи соқии гумони барии соиб
ز آتشین رخ ساقی گمان بری صائب
Ки ахгарӣ ба гиребони маҳфил афтода аст
که اخگری به گریبان محفل افتاده است