На чеҳрааш арақ аз гармӣ ҳаво карда аст

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده است

Нигоҳро рух ӯ об аз ҳаё карда аст

نگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Шудааст пардаи бегонагии зи ғайрати ишқ

شده است پرده بیگانگی ز غیرت عشق

Ҳамон нигаҳ ки маро бо ту ошно карда аст

همان نگه که مرا با تو آشنا کرده است

Смнбрӣ ки зи хӯбии вафо тамаъ дорад

سمنبری که ز خوبی وفا طمع دارد

Чу гули зи содаи дилии такя бар сабо карда аст

چو گل ز ساده دلی تکیه بر صبا کرده است

зи ҷавҳари оина дар фикри бол пардозӣ аст

ز جوهر آینه در فکر بال پردازی است

зи бас ки рӯй туро бо сафо карда аст

ز بس که روی ترا با صفا کرده است

Ба сайри чашмӣ ман нест зери чарх касе

به سیر چشمی من نیست زیر چرخ کسی

Гирифтани сари роҳи туам гадо карда аст

گرفتن سر راه توام گدا کرده است

Ситамгарӣ ки маро мекашад , наме донад

ستمگری که مرا می کشد، نمی داند

Ки бар ҷафо , ситам ва бар ситам , ҷафо карда аст

که بر جفا، ستم و بر ستم، جفا کرده است

зи доман ту намедорад аз маломати даст

ز دامن تو نمی دارد از ملامت دست

Ҳамон ки домани Юсуфи зи каф раҳо карда аст

همان که دامن یوسف ز کف رها کرده است

зи биқрорӣ ишқаст биқрории ман

ز بیقراری عشق است بیقراری من

Маро чу коҳи сабки ҷазб каҳрабо карда аст

مرا چو کاه سبک جذب کهربا کرده است

Чаҳ интизори Хизр май барӣ , қадам бурдор

چه انتظار خضر می بری، قدم بردار

Ҳазор гумшударо шавқ раҳнамо карда аст

هزار گمشده را شوق رهنما کرده است

Агар чаҳ дар таҳи деворам аз гаронии ҷисм

اگر چه در ته دیوارم از گرانی جسم

Дили рамидаи ман хонаро ҷудо карда аст

دل رمیده من خانه را جدا کرده است

Чаҳ бе ниёзи з шерозааст авроқаш

چه بی نیاز ز شیرازه است اوراقش

зи фарш , ҳар ки қаноат ба бӯрё карда аст

ز فرش، هر که قناعت به بوریا کرده است

Қабули партави эҳсони з офтоб макун

قبول پرتو احسان ز آفتاب مکن

Ки моҳи якшанберо миннаташи ду то карда аст

که ماه یکشنبه را منتش دو تا کرده است

Макун зи бастагии кор , шиква чун хомон

مکن ز بستگی کار، شکوه چون خامان

Ки сабри ғунчаи гулро грҳгшо карда аст

که صبر غنچه گل را گرهگشا کرده است

наме тавон ба ду олами зи ман гирифтани дил

نمی توان به دو عالم ز من گرفتن دل

Ки гавҳари ту садафро гаронбаҳо карда аст

که گوهر تو صدف را گرانبها کرده است

Ҳамин ситораи розӣ ки дар диласт маро

همین ستاره رازی که در دل است مرا

Ҳазор перҳани субҳро қабо карда аст

هزار پیرهن صبح را قبا کرده است

Расидааст ба соҳили сбкрўии соиб

رسیده است به ساحل سبکروی صائب

Ки ҳамчуи мавҷи Аннанро зи каф раҳо карда аст

که همچو موج عنان را ز کف رها کرده است