зи хок ҳамчун ҳадаф ҳар ки сар бароварда аст

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است

Ба ҷурми саркашӣ аз тири пар бароварда аст

به جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Дилам чу барги хазони дида боз ме ларзад

دلم چو برگ خزان دیده باز می لرزد

Ки оҳи сард дигар аз ҷигар баровардааст ?

که آه سرد دگر از جگر برآورده است؟

Ту чун зи хеши туоне баромад эй зоҳид ?

تو چون ز خویش توانی برآمد ای زاهد؟

Ки зуҳди хушк ба рӯй ту дар бароварда аст

که زهد خشک به روی تو در برآورده است

зи ғайрати лаби лаъли ту оҳ сард кашад

ز غیرت لب لعل تو آه سرد کشد

На риштааст ки сар аз гуҳар бароварда аст

نه رشته است که سر از گهر برآورده است

Ки кардааст зи дили дасти орзӯи кӯтоҳ ?

که کرده است ز دل دست آرزو کوتاه؟

Ки ин сафинаи зи мавҷи хатар баровардааст ?

که این سفینه ز موج خطر برآورده است؟

Фиғон ки ҳасани глўсўзи ҳарф , чун тӯтӣ

فغان که حسن گلوسوز حرف، چون طوطی

Марои зи хомшӣ чун шукр бароварда аст

مرا ز خامشی چون شکر برآورده است

Туро ки бол ва парӣ ҳаст сайр кун соиб

ترا که بال و پری هست سیر کن صائب

Ки пои хуфтаи маро аз сафар бароварда аст

که پای خفته مرا از سفر برآورده است