Ҳануз ханда азон лаб бадар наёмада аст

هنوز خنده ازان لب بدر نیامده است

Намак ба пурсиши доғ ҷигар наёмада аст

نمک به پرسش داغ جگر نیامده است

Ту завқ аз сари ҷони хостн чаҳ май доне ?

تو ذوق از سر جان خاستن چه می دانی؟

Ки нома бар з дарат бихбр наёмада аст

که نامه بر ز درت بیخبر نیامده است

Расонади субҳи қиёмат ба зулфи шаби миқроз

رساند صبح قیامت به زلف شب مقراض

Ҳануз рӯзи сиёҳам бар наёмада аст

هنوز روز سیاهم بر نیامده است

Чигуна донаи мо сар баровард аз хок ?

چگونه دانه ما سر برآورد از خاک؟

Ҳануз мӯи зи кафи даст бар наёмада аст

هنوز مو ز کف دست بر نیامده است

Чаҳ ҳоҷатаст ба таклиф , хона хона ӯст

چه حاجت است به تکلیف، خانه خانه اوست

Магар ба хонаи дил , ғам дигар наёмадааст ?

مگر به خانه دل، غم دگر نیامده است؟

Умеди бӯса азон лаби зи танги чашмии мост

امید بوسه ازان لب ز تنگ چشمی ماست

Шарари зи оташи ёқӯт барнаёмада аст

شرر ز آتش یاقوت برنیامده است

( абаси ҳубоб ба соҳили ду чашм дӯхта аст

(عبث حباب به ساحل دو چشم دوخته است

Азин муҳӣт касе зинда барнаёмадааст )

ازین محیط کسی زنده برنیامده است)

( чисони миёни камари бастагон ситода шавем ?

(چسان میان کمر بستگان ستاده شویم؟

Чу шамъи гиряи мо то камар наёмадааст )

چو شمع گریه ما تا کمر نیامده است)

( далер май рӯй аз паии сиёҳи чашмон ро

(دلیر می روی از پی سیاه چشمان را

Ктораҳи нигаҳат бар ҷигар наёмадааст )

کتاره نگهت بر جگر نیامده است)

( дилат ба гиряи хунини мо наме сӯзад

(دلت به گریه خونین ما نمی سوزد

Ба чашми обилаи ?ут нештар наёмадааст )

به چشم آبله ات نیشتر نیامده است)

( ба мо ки мардум озодаем таъна мазан

(به ما که مردم آزاده ایم طعنه مزن

Ки санг бар шаҷар бесамар наёмадааст )

که سنگ بر شجر بی ثمر نیامده است)

Агар чаҳ фикри ту соиб гузаштааст аз чарх

اگر چه فکر تو صائب گذشته است از چرخ

Ҳануз тиб ба миъроҷ бар наёмада аст

هنوز طب به معراج بر نیامده است