Иморатӣ ки нагардад хароб , ҳамворӣ аст

عمارتی که نگردد خراب، همواری است

Гулӣ ки ранг шикастани надида ҳушёрӣ аст

گلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است

Кунун ки абри гуҳарбору дашт зангорӣ аст

کنون که ابر گهربار و دشت زنگاری است

зи хеши хаймаи буруни зан , чаҳ ҷой худдорӣаст ?

ز خویش خیمه برون زن، چه جای خودداری است؟

Барор сари зи гиребон ки домани саҳро

برآر سر ز گریبان که دامن صحرا

зи бас ки занги зи дилҳо задуда , зангорӣ аст

ز بس که زنگ ز دلها زدوده، زنگاری است

зи санги лолаи баромад , зи хок сабза дамид

ز سنگ لاله برآمد، ز خاک سبزه دمید

Қадами зи хона ба саҳро на , ин чаҳ худдорӣаст ?

قدم ز خانه به صحرا نه، این چه خودداری است؟

Дар он раҳе ки ба мастии тавон саломат рафт

در آن رهی که به مستی توان سلامت رفت

Қадами шимурда ниҳодани далел ҳушёрӣ аст

قدم شمرده نهادن دلیل هشیاری است

Машав ба марги зи имдоди аҳли дили навмед

مشو به مرگ ز امداد اهل دل نومید

Ки хоби мардуми огоҳ , айн бедорӣ аст

که خواب مردم آگاه، عین بیداری است

Расед бар лаби боми офтоби зндгиш

رسید بر لب بام آفتاب زندگیش

Ҳануз хоҷаи мағрур , ( гарм ) гул корӣ аст

هنوز خواجه مغرور، (گرم) گل کاری است

Садаф ба хок нишастааст аз гронборӣ

صدف به خاک نشسته است از گرانباری

Ҳубоби тоҷи сари баҳр аз сбкборӣ аст

حباب تاج سر بحر از سبکباری است

Азиз ношударо нест бимӣ аз хорӣ

عزیز ناشده را نیست بیمی از خواری

Ятемро чаҳ муҳобои зи хат безорӣаст ?

یتیم را چه محابا ز خط بیزاری است؟

Миёни ҳасани туу ҳасани Юсуфи мисрӣ

میان حسن تو و حسن یوسف مصری

Тафовутӣаст ки дар хонагӣ ва бозорӣ аст

تفاوتی است که در خانگی و بازاری است

Наме кашанди далерон ба оҷизони шамшер

نمی کشند دلیران به عاجزان شمشیر

Сипари зи хасм фикандани гул ҷгрдорӣ аст

سپر ز خصم فکندن گل جگرداری است

Раҳин нози табибон чаро шавам соиб ?

رهین ناز طبیبان چرا شوم صائب؟

Маро ки шарбати унноб , ашк гулнорӣ аст

مرا که شربت عناب، اشک گلناری است